PKD to Policystyczna Choroba Nerek. To genetyczna, postępująca choroba nerek występująca u kotów, psów i ludzi, objawiająca się w obu nerkach naraz. Felina PKD występuje w wielu rasach i u obu płci. Na początku 2010 r. nie ma klinicznie udowodnionych leczenia ani znanych metod wyleczenia feliny PKD.
Diagnoza
Ultrasonografia (USG) to obecnie najlepsza metoda diagnozowania PKD u żywych kotów. Zamrożone cięcia nerek można badać histopatologicznie z 100% pewnością, ale nie da się tego zrobić u żywych zwierząt.
Rozważania
Fałszywie negatywne wyniki zdarzają się nawet przy badaniu przez doświadczonych sonografów. Może być konieczne ponowne badanie, jeśli podejrzewasz PKD u kota.
Fałszywie pozytywne wyniki są rzadsze i zazwyczaj wynikają z błędów w badaniu.
Objawy
Koty z PKD zazwyczaj pokazują objawy dopiero, gdy choroba wystarczająco postępuje, by uszkodzić nerki lub spowodować niewydolność. Objawy: wymioty, brak energii i apetytu, wzmożone pragnienie i oddawanie moczu.
Leczenie
Dializa lub transplantacja nerki może przedłużyć życie kota z PKD, ale na początku 2010 r. nie ma leczenia zmieniającego markery genetyczne PKD – torbiele wyrosną znowu nawet w zdrowych, przeszczepionych nerkach.
Wgląd eksperta
W artykule Le Bordo Persians, dr Susan Boyle stwierdza, że sterylizacja/kastracja nie wpływa na PKD ani pozytywnie, ani negatywnie; jednak pewne znieczulenia należy unikać, bo mogą być toksyczne dla nerek.