Choroba występuje w kilku rasach, ale najczęściej u kotów perskich i mieszańców perskich. Charakteryzuje się nerkami pokrytymi pęcherzykami płynowymi, które rosną, niszcząc tkankę nerkową i zakłócając jej funkcję.
Cechy
Według Pet Education, PKD to choroba dziedziczna w sposób autosomalny dominujący – kocięta perskie muszą odziedziczyć tylko jeden gen, by zachorować.
Objawy
PKD zazwyczaj objawia się niewydolnością nerek u kotów perskich w wieku 3–10 lat. Objawy: słabość, utrata wagi, brak apetytu, nadmierne pragnienie i moczenie, wymioty, biegunka, padaczka, ślepotę.
Diagnoza
Niewydolność nerek diagnozuje się badaniem moczu i pełnym profilem krwi. Aby potwierdzić PKD, weterynarz musi wykonać USG, by upewnić się o pęcherzykach.
Leczenie
Pęcherzyków nie da się usunąć chirurgicznie. Niewydolność nerek leczy się płynami korekcyjnymi, lekami, dietą, hormonami i suplementami.
Prognoza
Przy dobrej opiece weterynaryjnej i troskliwej opiece właściciela koty z PKD mogą żyć relativnie normalnie. Większość umiera z innej przyczyny niż niewydolność nerek od PKD.
Profilaktyka / Rozwiązanie
PKD jest dziedziczne – profilaktyka niemożliwa. Można zrobić USG eksploracyjne, by sprawdzić znaki PKD. Jeśli pęcherzyki są obecne, właściciel i weterynarz mogą od razu zacząć zarządzać stanem kota.