Choroba nerek u kotów – powszechny problem seniorów
Choroba nerek to częsta, przewlekła choroba u starszych kotów, choć młodsi koty też mogą na nią chorować – zazwyczaj z przyczyn genetycznych lub w wyniku innej choroby lub zatrucia. Choroba nerek definiuje się jako zmniejszoną zdolność nerek do filtrowania toksyn z krwi i koncentrowania moczu. Koty wykazujące objawy choroby nerek są testowane przez weterynarza pod kątem podwyższonych enzymów we krwi wskazujących na niewydolność nerkową.
Azot mocznikowy (BUN – Blood Urea Nitrogen)
Jedną z pierwszych wartości, które ulegają zmianie, jest BUN, czyli azot mocznikowy we krwi. Ten enzym mierzy, jak dobrze nerki filtrują konkretne toksyny z krwi. Gdy nerki stają się mniej wydajne, azot mocznikowy zaczyna gromadzić się we krwiobiegu. Ten narost jest mierzalny w panelu chemii krwi. Wyższy poziom oznacza gorszą funkcję nerek. Jednak BUN sam w sobie nie jest dobrym wskaźnikiem choroby nerek, bo jego poziom może być podwyższony też z innych przyczyn, np. odwodnienia.
Kreatynina
Kolejnym wskaźnikiem choroby nerek jest kreatynina. Kreatynina powstaje przy katabolizmie mięśni – jest produktem przemiany przy aktywności fizycznej. Wysoki poziom kreatyniny we krwi wskazuje na niewydolność nerek, gdyż ten związek jest filtrowany i wydalany przez nerki. Poziom kreatyniny uważa się za bardziej specyficzny w diagnozie choroby nerek, choć długotrwałe wysiłki fizyczne i pewne schorzenia przyczepicy mogą też podnosić jej stężenie.
Inne parametry krwi
Inne wskaźniki w badaniu krwi na choroby nerek u kotów to zmienione poziomy wapnia, fosforu, potasu i wiele innych. Same one nie diagnozują choroby nerek, ale obecność odstających wyników przy jednoczesnym wystąpieniu objawów fizycznych i podwyższonym BUN i/lub kreatyninie potwierdza diagnozę.
Objawy fizyczne
W większości przypadków koty z chorobą nerek wykazują: zwiększone spożycie wody, zwiększoną produkcję moczu, brak apetytu, wymioty, utratę wagi i zmęczenie. Objawem gwałtownym jest spożycie wody i produkcja moczu. Koty są niezwykle oszczędne w gospodarce wodnej, mocząc zazwyczaj zaledwie kilka razy dziennie.
Badania moczu
Po badaniu fizycznym, zanotowaniu objawów i badaniach krwi, jednym z ostatecznych testów potwierdzających u kota podejrzanego o chorobę nerek jest ogólne badanie moczu. Szuka się glukozy w moczu, co mogłoby sugerować cukrzycę zamiast choroby nerek. Wykrywa się też obecność infekcji i zdolność koncentrowania moczu. Rozrzedzony mocz bez glukozy przy podwyższonym BUN i kreatyninie zazwyczaj potwierdza diagnozę choroby nerek u kota.