Kwasica metaboliczna (nazywana też hiperchloremijną kwasicą metaboliczną lub kwasicą naczynkową nerek) to choroba dotykająca psów i kotów. Często wynika z przewlekłej niewydolności nerek (CRF) – stopniowej utraty funkcji nerek. Dwa typy: dysystalna (typ I) i proksymalna (typ II). Oba dają osłabiające skutki, choć pierwsza jest gorsza.
Spadek bikarbonianów / wzrost jonów wodorowych
W obu typach poziom bikarbonianów spada, a jony wodorowe rosną. Różnica: w kwasicy dysystalnej organizm produkuje za dużo jonów wodorowych, w proksymalnej – nie wchłania wystarczająco bikarbonianów. Wedle felinecrf.com, weterynarz ze sprzętem specjalistycznym może zrobić analizę krwi i gazów, by sprawdzić poziomy. Inna opcja: test "oddechu" – wydzielanie CO2 spada wraz ze spadkiem bikarbonianów.
Spadek pH
Kwasica metaboliczna wiąże się ze spadkiem pH (kwasowość vs zasadowość). pH to linia liczb: kwasowość w lewo, zasadowość w prawo, 7 = neutralne. Wedle vet.uga.edu, jeśli pH krwi spada poniżej 7,2 (bardziej kwaśne), grożą poważne skutki sercowe: arytmia, fibrylacja komorowa, słaba kurczliwość serca.
Utrata kości
Wedle Merck Veterinary Manual, kwasica metaboliczna – zwłaszcza dysystalna – bywa związana z odmineralizacją szkieletu (utratą kości). Organizm próbuje zbuforować nadmiar jonów wodorowych, niszcząc tkankę kostną.
Kamienie nerkowe
Kwasica metaboliczna może powodować kamienie nerkowe (nefrolitiazę). Jak przy utracie kości, głównie typ dysystalny. Wedle Merck, kamienie powstają, gdy nadmiar wapnia w moczu ustala się.
Kwasica metaboliczna może powodować kamienie nerkowe (nefrolitiazę). Jak przy utracie kości, głównie typ dysystalny. Wedle Merck, kamienie powstają, gdy nadmiar wapnia w moczu ustala się.