Koty perskie są predysponowane do wielotorbielowej choroby nerek (PKD) – choroby dziedzicznej, która u do 50% kotów prowadzi do niewydolności nerek.
Główne objawy
- Zwiększone picie (polidipsja) i moczenie (poliuria) – nerkowe nerkami nie koncentrują moczu.
- Odwodnienie – mimo picia, kot traci płyny. Wymaga kroplówek (ryzyko komy, śmierci).
- Utrata apetytu i wagi – przyspiesza postęp choroby. Należy kusić kota różnym jedzeniem.
- Wymioty – gastritis mocznikowy, wymioty pienne lub z resztkami jedzenia.
- Zmiany behawioralne – apatia, brak zainteresowania zabawą, zaniedbywanie higieny, złej jakości sierść.
- Inne: zaparcia, ślinienie, trzeszczenie szczęki, osłabienie mięśni, odór z ust (amoniakowy), wrażliwość na dźwięki, owrzodzenia jamy ustnej, odczepienie siatkówki.
Ostatnie stadia
Skurcze, obniżona temperatura ciała, coma.
Wczesna diagnostyka i leczenie weterynaryjne (dieta, płyny, leki) przedłużają życie.