Wielu właścicieli lubi hodować persy, choć to jedna z najtrudniejszych ras do rozmnażania: szerokie głowy powodują problemy porodowe, wiele kocic perskich nie jest naturalnymi matkami. Właściciele chcący hodować persy muszą znać objawy ciąży w kolejnych tygodniach. Ciąża trwa 63–65 dni.
Wczesne objawy
Pierwsze 1–5 tygodni: mało zmian. Pierwszy znak: przyrost wagi wokół brzucha, choć doświadczeni weterynarze mogą poczuć szerokogłowe szczeniaki juz na 25. dniu. Ze względu na długą sierść na brzuchu, pierwsze co zauważysz – skórę zamiast futra, bo brzuch rośnie. Skóra u ciążących persów zazwyczaj różowa, żyły widoczne.
Tygodnie 6–7
Gruczoły mleczne powiększają się – szyjki dłuższe, skóra wokół nich bardziej różowa i napięta, zwłaszcza w 7. tygodniu. Możesz zobaczyć/uczuć ruchy szczeniaków. Kocica może być bardziej niespokojna w 7. tygodniu przy dużym miocie, jeść więcej.
Nadchodzący poród
2–4 dni przed porodem: kocica szuka miejsca. Może zniknąć w szafie/ciemnym kącie – upewnij się, że wiesz, gdzie jest i masz dostęp. Kilka dni przed: mleko – delikatne ściskanie szyjków da kroplę mleka/płynu. Może brudzić w domu – ciśnienie na jelito i pęcherz, zwłaszcza przy dużym miocie. Apetyt maleje.
Bezpośrednio przed porodem
Kocica niespokojna, mniej chętna do głaskania, unika hałasu. Tuż przed: niekomfort leżąc, częste zmiany pozycji, lizanie okołopochwy. Trudne oddychanie, otwarta buzia, drażliwość – to normalne, dopóki kocica nie walczy wyraźnie. Może wyć, ale persy zazwyczaj rodzą cicho.
Znaki ostrzegawcze
Ważne wiedzieć, czy ciąża persa idzie prawidłowo. Ostrzeżenia zazwyczaj bardzo późno lub w dniu porodu. Uwaga: kocica przestaje jeść w ciąży, staje się apatyczna, leniwa. Gruczoły mleczne nie powinny być gorące, twarde ani bolesne w dotyku. Przy takich znakach – infekcja, pilna wizyta u weterynarza.