Najczęstsza pchła to Ctenocephalides felis, czyli domowa pchła kota. Choć ten gatunek pchły preferuje psy, istnieje ponad 2000 gatunków pchł, a kilka gatunków pchł znanych jest z żywienia się zarówno kotami, jak i psami. Niestety, to stanowi ogromne ryzyko zdrowotne dla obu zwierząt i ich właścicieli.
Identyfikacja
Z głową, tułowiem, brzuchem i sześcioma nogami, pchły mają długość od 2 do 8 mm. Mogą mieć kolor od średnio brązowego do mahoniowego – w zależności od gatunku.
Taśmice
Zarażające zarówno koty, jak i psy, taśmice są przenoszone przez pchły i gryzonie. Jajka taśmic są połykane przez pchłę lub gryzoń, który z kolei jest zjedzony przez kota. Układ trawienny kota uwalnia taśmicę do układu kota, powodując zakażenie taśmicą.
Dżuma
Yersinia pestis to bakteria powodująca dżumę i jest specyficzna dla pchły gryzoni. Pchła gryzoń – jak wiele gatunków pchł, jednakże, żywi się gryzońmi, królikami, psami i kotami.
Tyfus
Tyfus jest przenoszony przez pchły gryzoni i pchły kotów. Rickettsia typhi (tyfus) jest przenoszona, gdy zarażona pchła ugryzie kota lub gdy fekalia zarażonej pchły wniosą w otwartą ranę lub pociągnięcie kota.
Tularemia
Lepiej znana jako gorączka królików, bakteria Francisella tularenis może zarazić kota na trzy sposoby: przez zjedzenie zarażonego królika, przez ugryzienie przez zarażoną kleszcz i przez ugryzienie przez zarażoną pchłę.