Nerki kota pełnią wiele ważnych funkcji: odfiltrowują toksyny i produkty przemiany materii z krwi, regulują poziom sodu, wapnia i witaminy D we krwi oraz stymulują produkcję czerwonych krwinek. Niestety, choroby nerek to najczęstsza choroba u starszych kotów. Jest to choroba postępująca, podzielona na stadia od I do IV, monitorowana poprzez regularne badanie poziomu kreatyniny i białka w moczu. Objawy kliniczne, takie jak zwiększone pragnienie i oddawanie moczu, nudności i wymioty, zazwyczaj jawią się w stadium III i nasilają się w stadium IV.
Stadium III choroby nerek
Aby utrzymać zdrowie, kotom wystarcza 25% całkowitej funkcji nerkowej. W stadium III, zwanym wczesną niewydolnością nerek, nerki pracują w 15–25%. Badania laboratoryjne wykazują poziom kreatyniny 3,0–6,0 oraz nieprawidłowe poziomy elektrolitów. Widoczne objawy to: zwiększone pragnienie i produkcja moczu, problemy żołądkowo-jelitowe, nudności i wymioty powodujące utratę apetytu. Kot może rozwijać nadciśnienie lub infekcje pęcherza.
Leczenie kotów w stadium III
Główną terapią jest podawanie płynów podskórnych – można to robić w domu. Weterynarz nauczy, jak i kiedy je podawać. Wstrzykiwane pod skórę (zazwyczaj za karkiem) uzupełniają płyny, rozrzedzają krew i entlastowują nerki. Zależnie od potrzeb, weterynarz może zalecić suplementy elektrolitów, dietę niskobiałkową, leki przeciwmdowe, sterydy lub stimulatory apetytu. Celem jest przedłużenie życia z zachowaniem jego jakości.
Stadium IV choroby nerek
Kot wchodzi w stadium IV (końcowe stadium niewydolności), gdy nerki pracują poniżej 15%. Poziom kreatyniny przekracza 6,0, zazwyczaj z podwyższonym fosforem. Kot doświadcza silnych nudności, obrzydzenia, apatii i często odmówy jedzenia.
Wybór leczenia w stadium IV
Koty w stadium IV żyją zazwyczaj tylko kilka miesięcy. Należy skonsultować się z weterynarzem, by wybrać najlepszą ścieżkę. Uszkodzenie nerek jest nieodwracalne, więc opieka skupia się na jakości życia. Płyny dożylne mogą obniżyć kreatyninę i zmniejszyć nudności. Weterynarz może kontynuować leki, jeśli kot na nie reaguje. Jeśli paljatywna opieka nie przynosi ulgi, weterynarz może zalecić eutanzję jako ludzki wybór.