Zapalenie zatok u kotów – objawy, diagnoza i leczenie

Zatoki każdego ssaka, nawet kotów i ludzi, to kostne jamy w przedniej części czaszki, które łączą się z przejściami nosowymi. Zapalenia zatok u kotów często są spowodowane infekcjami bakteryjnymi, wirusowymi lub grzybiczymi. Często koty rozwijają kompleks przeponowy, który wiąże różne szczepy czynników zakaźnych naraz, co uważa się za najczęstszą przyczynę zapalenia zatok u kotów. Inne przyczyny mogą być związane z infekcjami zębowymi, a także trawami, wymiotami lub innymi ciałami obcymi, które dostają się do zatok z tyłu gardła kota.

Objawy kliniczne

Ogólnie większość infekcji to po prostu przeziębienia i są samograniczne, choć u kotów może to oznaczać miesiąc lub tak kataru, którego byś chciał nauczyć kota używać chusteczki, porankowe kichanie prosto w twarz, gdy kot stara się wybudzić Cię z łóżka. Na końcu, ale nie mniej ważne, są wydzieliny z oczu i nosa, dla których koty są zazwyczaj niewrażliwe, nawet jeśli Ty nie, podczas próby zjedzenia obiadu.

Ale nawet lekki katar może szybko stać się gwałtowny, a jamy zatokowe położone są bardzo blisko mózgu, więc jeśli rozwija się infekcja kości, skutki mogą być naprawdę kosztowne i katastrofalne.

Dobra zasada: ocena weterynaryjna

Większość czasu weterynarz prawdopodobnie wstrzyknie antybiotyki, na wypadek gdyby część "kompleksu" była bakteryjna, albo bo to uprzemysłowione grunto dla nowego szczepu bakteryjnego. Niektóre przypadki jednak, po badaniu weterynaryjnym, są bardziej poważne i mogą wymagać rentgenu lub tomografii komputerowej. Inne oceny zamawiane przez weterynarza mogą obejmować: morfologię krwi z liczeniem leukocytów; uprawę wydzień z jamy nosowej; badania krwi w celu wykluczenia leukemii lub feliniego AIDS; lub test na robaka serca.

Leczenie

Leczenie może oznaczać cokolwiek od "nic nie rób" do "zrób wszystko to" zlecone przez weterynarza. Najważniejsze, bądź obserwacyjny na każde pogorszenie, albo jeśli kot przestaje jeść, wydzielina staje się gęsta i w nieprzyzwoitym kolorze, albo jeśli kot wydaje się rozwijać zapalenie dróg oddechowych dolnych (płuć). Choć te pogorszenia są rzadkie, mogą nastać gwałtownie, więc bądź czujny.

Poniżej lista możliwych leczeń, które może zamówić weterynarz:

  • Nic nie rób (rozwiąże się naturalnie)
  • Antybiotyki
  • Spray do nosa Afrin, maść waporyzująca, nawilżanie solą fizjologiczną
  • Virasyl
  • Antyhistaminiki
  • Steroidy
  • Diety intensywnie pachnące (karmić łososiem lub kurczakiem z puszki)
  • Stymulatory odporności
  • Szczepionka na kociego kaszlu
  • Witaminy, leki holistyczne i inne suplementy

Słowa dla mądrych: niektóre kocze przeziębienia/zatoki są poważne

Rinotracheitis jest wywoływane przez wirusa herpesowego o naturze górnych dróg oddechowych. Łatwo rozprzestrzenia się między kotami przez zanieczyszczenie wydzieniami z nosa lub oczu zainfekowanego kota, lub jakąkolwiek inną powierzchnię, przedmiot lub odzież, która została zanieczyszczona. Wrzody w jamie ustnej są możliwe, a wirus może przeżywać przez miesiące w obszarze górnych dróg oddechowych kotów, którzy kiedyś byli aktywnie zainfekowani, ale których objawy ustąpiły. Psy i ludzie nie są podatni, a ten wirus herpesowy nie należy mylić z tym, który infekuje ludzi. Wersja kota wirusa może być od łagodnej do ciężkiej, bywa powodująca utratę oka. Kocięta są wysoce podatne i mogą zostać trwale uszkodzone lub zemrzeć od wirusa.

Infekcja wirusem kalicivirusem ma wiele cech wspólnych z wirusem rinotracheitis, a medyczna interwencja jest konieczna też przy tym wirusie.

W najgorszych przypadkach konieczne może być hospitalizacja, tlenoterapia, parowniki, antybiotyki dożylne, karmienie sondą lub zmuszone, wsparcie odżywcze i płyny dożylne.

Jeśli leczenie jest w toku...

Skontaktuj się z weterynarzem, jeśli:

  • Kot ma problemy z oddychaniem lub odmawia jedzenia/picia
  • Kot wykazuje nadmierną nieaktywność, wymioty lub biegunkę
  • Kot nawetuje po pozornym wyzdrowieniu lub pojawiają się nowe objawy
  • Gorączka kota jest wyższa niż 40°C (104°F)
  • Oczy kota są zaczerwienione, półzamknięte lub mają wydzielinę

Najważniejsze: postępuj zgodnie z zaleceniami weterynarza i powiadamiaj go o każdej zmianie, bo pozornie proste stany mogą szybko się pogarszać.