Kamień nerkowy u kota rodzi się w układzie moczowym jako depozycja minerałów na pewnym typie drobnej cząsteczki naturalnie występującej w moczu. Kamień rośnie w czasie i czasem staje się na tyle duży, by utknąć w nerce kota. Zazwyczaj kamień nerkowy nie wystarczająco mały, by przejść przez ciało kota, skończy utknięty na styku nerki i moczonka. Trzy metody leczenia stosuje się przy kamieniach nerkowych u kotów, z operacją jako najczęściej stosowaną i najskuteczniejszą.
Płukanie (wypłukiwanie)
Wypłukiwanie kamieni nerkowych z organizmu kota jest opcją w niektórych ograniczonych przypadkach. Użycie wody spożywanej przez kota, razem z modyfikacją diety, może skutecznie usunąć mniejsze kamienie z nerki kota.
Oprócz pośladowania na płyny spożywane przez kota w celu próby wypłukania kamieni nerkowych, dieta niższa w magnezie, białku i fosforze to też krok do podjęcia, by zapobiec powiększaniu się istniejących kamieni w trakcie próby wypłukania nerkowego.
W przeciwieństwie do ludzi, jednak, nie ma skutecznego sposobu, by zmusić kota do picia większej ilości wody. Dlatego ostatecznie próba wypłukania kamieni z nerki feliniej jest skazana na porażkę.
Operacja
Operacja to najczęstsze leczenie kamieni nerkowych u kotów. Zabieg polega na fizycznym wejściu do nerki kota przez operację, by usunąć kamienie. Ten typ operacji jest bardzo stresujący dla fizycznego blagostanu kota, bo feliny mają bardziej wrażliwe nerki niż wiele innych ssaków.
Podczas operacji usunięcia kamieni nerkowych u kota, często staje się konieczne usunięcie samej nerki. Ponieważ feliny mają dość delikatne nerki, narząd może zostać znacząco uszkodzony z powodu kamieni nerkowych.
Litotrypsja
Litotrypsja to inna opcja usuwania kamieni nerkowych u felin. Litotrypsja to zabieg nienawadnujący, polegający na użyciu fal radiowych do pękania kamieni nerkowych na mniejsze kawałki, które teoretycznie są w stanie opuścić ciało zwierzęcia.
Mimo że litotrypsja jest dostępna jako leczenie kamieni nerkowych u kota, stosowanie tej procedury jest w tym czasie ograniczone. Według Michigan State University Veterinary Medicine College, kot musi ważyć co najmniej 7 funtów (ok. 3,2 kg), by poddać się tej procedurze. Dodatkowo, kot z większym kamieniem lub wieloma kamieniami nie może skorzystać z tej procedury, bo proces rozbijania kamienia lub kamieni trwa zbyt długo w takiej sytuacji.