Leczenie behawioralne
Często one wystarczają do leczenia nadpobudliwego pęcherza. Planowanie i limitowanie spożycia płynów, jedzenie więcej błonnika, ćwiczenie podwójnego opróżniania (opróżnianie pęcherza po raz drugi krótko po pierwszym), trening pęcherza, harmonogram oddawania moczu i ćwiczenia mięśni miednicy mogą pomóc.
Leki
Leki mogą być stosowane do leczenia objawów, często w połączeniu z leczeniem behawioralnym, gdy jest to konieczne. Przepisy na leczenie nadpobudliwego pęcherza to: tolterodyna, oksybutynina, trospium, solifenacyna i darifenacyna.
Botox
Ten toksyna botulinowa, powszechnie kojarzona z zabiegami kosmetycznymi, paraliżuje mięśnie po wstrzyknięciu do tkanki. Choć stosowanie Botoxu do leczenia nieumowności związanej z nadpobudliwym pęcherzem staje się coraz powszechniejsze, to nie jest to zastosowanie zatwierdzone przez FDA, a efekty trwają około pół roku lub krócej.
Stymulacja nerwu krzyżowego
Ta procedura chirurgiczna może znacząco zmniejszyć objawy nadpobudliwego pęcherza. Drut umieszczany jest na nerwach krzyżowych między kręgosłupem a tkanką pęcherza, by wysyłać kontrolowane impulsy elektryczne do pęcherza (zasada podobna do stimulatorów serca).
Augmentacja cystoplastyka
To duża operacja, która używa fragmentów jelita do powiększenia pęcherza. To leczenie ma poważne potencjalne skutki uboczne, często wymagające dożywotniego przejściowego użytkowania katetra, i jest zarezerwowane dla najcięższych przypadków, które nie reagują na inne leczenia.