Kochamy koty jako towarzyszy i chcemy chronić je przed chorobami serca. Rozpoznawanie przewlekłej niewydolności serca trudne nawet dla uważnego opiekuna. Przy podejrzeniu choroby serca natychmiast skonsultuj weterynarza.
Przewlekła choroba serca
Dość powszechna u kotów domowych, niekoniecznie związana z wagą. Serce ma osłabione mięśnie (wada genetyczna, płyn wokół serca, nadciśnienie). Objawy mogą nie pojawiać się przez miesiące lub lata.
Rola weterynarza
Pierwszy znak może pojawić się w gabinecie: szum serca lub aryhtmia. Jeśli rodzeństwo lub matka umarła na niewydolność, a weterynarz nic nie usłyszy – może zamówić USG serca.
Zewnętrzne objawy
Koty ukrywają słabość (instynkt samotnego łowcy). Mogą wystąpić: problemy z przytywaniem, brak chęci do zabawy/biegania, zwiększony oddech w spoczynku.
Gwałtowne nasilenie
Często choroba zostaje niewykryta, by gwałtownie ujawnić się dramatycznie. Np. kardiomiopatia: serce nie pompuje, krew zalega, zakrzepy, które pękają i tępują do tętnic (zakrzepica) lub płuc (zakrzepica płucna) -> nagłe paraliże, ból, duszności, udar. Nawet po leczeniu nawracają coraz częściej i mocniej.
Inne przypadki: duszności, chrapanie, rgnięcia jak przy zadławieniu – stadium końcowe, serce nie tleni organizmu.
Profilaktyka i leczenie
Czasami możliwe lekami i konsultacjami. Rozrzedzające krew, beta-blokery, hamowniki ACE, kawałek szewczyku – ale nie gwarantują sukcesu. Po ostrym epizodzie opcje są małe. Heparyna rozpuszcza zgąbek, ale mniejsze mogą trafić do nerek, płuc, mózgu – nawrot.