W USA żyje ok. 90 mln kotów. Guzy mózgu występują u mniej niż 0,5% (ok. 3000 przypadków). Diagnoza to trudna decyzja dla opiekunów. Według Uniwersytetu w Raleigh: „Guzy różnią się stopniem złośliwości, niektóre da się skutecznie leczyć”.
Najczęstszy typ
Najpopularniejszy to guz pachnowaty (meningiom) – rozwija się w błonach owinających mózg. Zazwyczaj łagodny i operowalny ze względu na lokalizację.
Objawy
Najczęstsze: apatia, zmiany zachowania, padaczka. Nowa padaczka u kota starszego niż 5-6 lat sugeruje guza. Większość kotów z meningiomem ma powyżej 10 lat. Diagnozę potwierdza tylko rezonans magnetyczny (MRI).
Diagnoza
Badanie fizjologiczne i neurologiczne, morfologia krwi, rentgen klatki piersiowej (przerzuty do płuc), tomografia komputerowa lub MRI w narcybie, a na końcu biopsja lub pobranie próbki podczas operacji.
Leczenie
Trzy opcje: operacja, chemioterapia/promieniowanie, lub leczenie objawowe. Według dr Brooksa operacja jest często dobrym wyborem – guzy u kotów mają „gumowatą strukturę”, ułatwiającej usuwanie. Chemioterapia i promieniowanie rzadko stosuje się u kotów. Leczenie objawowe: leki przeciwobrzękowe i przeciwpadaczkowe.
Wskaźniki przeżycia
Nawet z leczeniem życie skracane. Cel: przedłużyć jakość życia. Tylko leczenie objawowe: 3-6 miesięcy. Po operacji: ok. 26 miesięcy. Wyniki promieniowania/chemioterapii nieznane – za mało kotów przełożyło te metody.
Inne typy guzów
Guzy trzonu mózgu – szybko śmiertelne: utrata równowagi, słabość jednej strony ciała, zmiana głosu, paraliż, śpiączka, śmierć. Guzy małego mózgu: chód „gęsi”, drgania głowy, chwytanie tułowia. Każdy z tych objawów wymaga natychmiastowej wizyty u weterynarza.