Choć zęby kotów są silniejsze niż u większości zwierząt, w tym ludzi, nadal chorują na choroby dziąseł. Od momentu wyrostu zębków mlecznych w jamie ustnej zaczyna się aktywność. Resztki pokarmu, białka śliny i bakterie tworzą nazębienkę, która zamienia się w kamień nazębienkowy, powodując poważne problemy dziąseł. Regularne kontrole stomatologiczne i higiena domowa zmniejszają ryzyko.
Identyfikacja
Choroba dziąseł (choroba przyzębowa) to najczęstsza przyczyna problemów jamy ustnej – dotyka 80–90% populacji kotów. Większość kotów powyżej 2 lat ma jakiś stopień choroby dziąseł.
Przyczyny
Oprócz złej higieny i nazębienki, przyczyny to: zęby zagęszczone (utrudniają czyszczenie, zostawiają resztki), zęby mleczne, które nie wypadają (wymusza zatrzymywanie pokarmu), genetyka – rasowe koty (np. persy peke-faced) są bardziej narażone ze względu na zagęszczenie zębów.
Objawy
Właściciel może zauważyć: złych oddech, czerwone, żółte lub brązowe naloty przy brzegu dziąseł, w zaawansowanym stadium – chropowate krawędzie, odsunięcie dziąseł odsłaniające korzenie zębów. Inne objawy: trudności z żerowaniem, ból (kot trze się łapą po fokach, trze bokiem o podłogę), odmowa jedzenia, ślinienie, trudności z zamykaniem pyska i połknięciem, w ciężkich przypadkach ślina z krwią.
Typy
Dziąsielica (najłagodniejsza forma) – stan zapalny i infekcja rozprzestrzeniająca się na kości i więzadła. Nazębienka twardeje, staje się kamieniem (żółtawy, widoczny przy styku dziąseł z zębami). Bez leczenia zęby opadają.
Najcięższa forma – Limfoplazmocytowe zapalenie błony śluzowej jamy ustnej (LPGS) – organizm kota jest alergiczny na nazębienkę. Objaw: silny stan zapalny na styku dziąseł i zęba. Wymaga badania histopatologicznego (biopsji).
Profilaktyka / Rozwiązanie
Szczotkuj zęby kota co tydzień pastą dla kotów. Sprawdzaj nieprawidłowości. Możesz użyć szczoteczki dla szczeniąt, nigdy nie używaj pasty do zębów dla ludzi. Przyzwyczaj kot: delikatnie masażuj zęby palcem, ruchami kołowymi, potem przejdź na szczoteczkę.
Oprócz szukania zmian, przesuwaj palcem wzdłuż brzegu dziąseł – sprawdzaj pęknięcia, luźne zęby, zbarwienia, zły oddech.
Ogranicz lub wyeliminuj karmę mokrą – sprzyja nazębience. Weterynarz powinien rocznie kontrolować zęby i dziąsła. Daj kości nierozłamliwe, które usuwają kamień.
Nieporozumienia
Często mylnie uważa się, że choroba dziąseł boli tylko pysk. Bakterie mogą krwią dostawać się do serca, nerek, płuc, wątroby – powodując poważne, a nawet śmiertelne choroby.
Ostrzeżenia
Właściciele często nie znają objawów i zagrożeń. Wizyta u weterynarza następuje dopiero przy problemach z połknięciem lub zamykaniem pyska – to już stadium zaawansowane.
Choroby dziąseł mogą przejść na zatoki, powodując obrzęk twarzy (często pod oczami). Wymagane: antybiotyki, scalenie kamienia, ekstrakcja zębów.