Miłość do głuchego kota brzmi wyzwanie, ale szybko się przekonasz: zwierzęta niesamowicie się adaptują, zwłaszcza gdy nie wiedzą, że są "inne".
Potrzebne przedmioty
- Głuchy kot
- Wielkie serce
- Odrobina cierpliwości
Instrukcja
Wzrok i dotyk zamiast słuchu. Głuchy kot nie słyszy, ale czuje wibracje: kroki innych zwierząt, spłuczenie toalety. Czasem wątpisz, czy naprawdę nie słyszy.
Głosowość. Głuchy kot nie kontroluje głośności: albo rzadko/nie miauczy, albo wydaje głośne, nieadekwatne dźwięki (krzyk przy zabawie, nieciche podejście do ptaka). Nie wie, że dźwięk go zdradza.
Uszy jako komunikacja. U słyszących uszy reagują na dźwięki. U głuchych – ruszają się też, ale to sygnały dla Ciebie/rodziny. Z czasem zrozumiesz znaczenie konkretnych ruchów.
Unikaj zaskakowania. Idąc do głuchego kota, mocno topnij nogami – poczuje wibracje i wie, że przychodzisz.
Wysokie miejsca – konieczne. Wszystkie koty lubią wysokość, głuche – jeszcze bardziej. Półka blisko sufitu, szafa – daj im "wieżę".
Przyciągnij uwagę wibracjami. Kot odwraca się, by zignorować zakaz? Mocno postuń nogą – poczuje, choć może i tak zignorować.
Język migowy – świetna zabawa. Uczenie się podstaw to rozwijanie komunikacji. Mówienie słów jednocześnie wzmocnia przekaz. Własne gesty też działają: np. machanie palcami jak ptak + śpiew "Koliberek, koliberek" – kot nauczy się patrzeć na okno. Słowo pomaga też słyszącemu kotom.
Wibracje głosu na ciele. Usta na głowie/grzbiecie/brzuchu + "piękna kotku" z wyeksponowanym "p" i dmuchnięcie. Kot nie rozumie sensu słów, ale czuje miłość – staje się cisza i mruczy.
Inne koty nie zdają sobie sprawy. Mogą go wołać – nie rozumieją, że nie słyszy.