Sparaliżowany kot nie zachowuje się jak typowy niezależny kot. Wymaga opiekuna cierpliwego i oddanego. Potrzebuje pomocy w podstawowych czynnościach. Oto jak z tym radzić.
Instrukcja
Zobowiązanie dożywotnie. Jeśli nie możesz się zmienić – eutanzja może być bardziej humaną opcją.
Jakość życia – rozmowa z weterynarzem. Stały ból, otrzewnowienia od niemobilności – trudna decyzja o eutanzji.
Kontrola wyładowań. Kot może nie kontrolować moczu/stolca. Weterynarz nauczy Cię wyciskanie pęcherza – mniej "wypadków".
Higiena. Mocz i stolc z dywanów/mebli: roztwór octu i wody (neutralizuje zapach, bezpieczny). Odtłuścaj kota wilgotnymi chusteczkami/szamponem suchym – zapobiega podrażnieniom.
Wózek inwalidzki. Skonsultuj weterynarza. Częściowo sparaliżowani koty zyskują mobilność specjalnym wózkiem.
Miłość i uwaga. Kot może zapść w depresję po utracie niezależności. Ekstra uwaga pomaga mu radzić sobie z paraliżem.