RCP na kocie jest tak proste jak na psie. Kot w śmiertelnej niebezpieczeństwie nie broni się – ułatwia ratowanie życia. Naucz się teraz, a nie w dniu tragedii – zwiększasz szansę na uratowanie wszystkich dziewięciu życi.
Instrukcja
Zadzwoń po pomoc. Znajomy przyjedzie, zabierze Cię i kota do weterynarza. Ty oceniaj stan i rozpocznij RCP, jeśli trzeba.
Sprawdź życiowe funkcje. RCP tylko jeśli: nie oddycha LUB serce nie bije. Zdejmij obrożę, otwórz pysk, wyciągnij język – sprawdź gardło (obce ciała, śluz). Jeśli kot tonął – odwróć nogami do góry, delikatnie pochewtaj – odprowadź płyn.
Pozycja. Na prawym boku, tułów nieco wyżej niż głowa, głowa i szyja prosto – otwarta droga oddechowa.
Sztuczne oddychanie. Usta zamknięte, Twoje usta na tylko nosie kota. Wdmuchaj ~3 sekundy. Powinieneś czuć wydech z pyska i widzieć podnoszenie się klatki.
Masaż serca. Jeśli nie czujesz uderzeń – kompresje klatki piersiowej po bokach, za łokciem. Palce jednej ręki na żeberkach, druga ręka na górze. "Delikatnie, alefermnie" – dociskaj 3-4 cm, kompresja max 0,5 s.
Cykl. Do 10 kompresji. Jeśli nadal nie oddycha – na przemian: 10 kompresji / 1 wdech. Obserwuj samodzielne oddychanie/bicie serca.
Transport do weterynarza NATYCHMIAST po reakcji. Nawet jeśli znajomy nie przyjechał. Weterynarz ustabilizuje stan i zapobiegnie powikłaniom.