Karakale to samotne koty dziko żyjące. Gdy samica jest gotowa do porodu, znajduje odizolowaną norę – często w jaskini lub pnieniu drzewa – i wyściela miękką trawą, liśćmi i piórami.
Po ciąży trwającej ok. 80 dni rodzi zazwyczaj 2–4 kociaki. Noworodki są ślepe i bezradne, w pełni zależne od matki.
Przez pierwsze tygodnie matka zostaje w norze, karmiąc, czyściąc i chroniąc młode. Gdy rosną, przynosi im jedzenie – na początku wymiotne mięso, potem coraz większe ofiary. Uczy ich też polowania, zabierając na wypady i pokazując techniki podsłuchiwania i łapania.
Młode zostają z matką do ok. roku życia, po czym odejmują się, by rozpocząć niezależne życie.
Karakale są chronione w wielu krajach; polowanie na nie i trzymanie jako zwierząt domowych jest nielegalne.