Koty perskie nie słyną z umiejętności polowania.
Oto dlaczego:
Hodowla na wygląd: Persy hodowano selekcyjnie pod kątem długiego, luksusowego futra i słodkiego, łagodnego charakteru. Hodowla skupiała się na wyglądzie, nie na instynktach polowych.
Cecha fizyczne: Ich płaskie twarze, krótkie nozy i duże, okrągłe oczy utrudniają im widzenie i śledzenie ofiary.
Niska energia: Persy znane są z bycia bardziej spokojnymi i mniej aktywnymi niż inne rasy. Krótkie nogi i masywna budowa nie sprzyjają zwinności polowania.
Choć perski kot może czasem uderzyć łapką w zabawkę, a nawet złapać małego robaka, nie są naturalnie nastawione na polowanie.