Dlaczego wybór kości ma znaczenie?
Choć gryzienie jest niezbędne dla zdrowia jamy ustnej psa i stanowi przyjemne, często uspokajające zajęcie, nie wszystkie rodzaje kości są bezpieczne. Każda kość przeznaczona do gryzienia powinna być wystarczająco duża, by nie stwarzała zagrożenia zadławienia. Należy pilnować psa podczas gryzienia, aby zapobiec urazom.
Kości z kurczaka i ryb
Kości z kurczaka są małe, delikatne i ostre – stanowią realne zagrożenie zadławienia. Ps, który zje kości z kurczaka, naraża się na przebicie jelit przez drobne, postrzępione fragmenty podczas trawienia. Należy unikać również dużych kości, np. z kurczaka (udziec). Kości ryb, małe i ostre, mogą zatykać drożdżawki i jelita. Nawet jeśli małe kości przejdą układ trawienny, ich wydalanie może być bolesne.
Kości surow
Mimo że kości surow, zwłaszcza kości puste z niektórych rodzajów drobiu, nie są tak kruche jak ugotowane, wciąż istnieją dowody na to, że stwarzają one ryzyko zadławienia, złamania zębów i niedrożności jelit. Według dr Kim Becker z Healthy Pets, składniki odżywcze z niektórych rodzajów kości surowych mogą być korzystne dla psa, gdy zostaną zmielone w mąkę kościową.
Kości mięsne (np. golonki, kości T-bone)
Według FDA, dawanie psu golonki wieprzowej, kości T-bone lub kości z jakiegokolwiek pieczenia jest nieodpowiednie. Odłamki kości mogą złamać zęby, uszkodzić jelita, wywołać problemy żołądkowe i doprowadzić do krwawienia z odbytu w wyniku silnego zaparcia. FDA zaleca uważne usuwanie kości z posiłków, aby psy nie wykopywały ich z kosza na śmieci.
Kopyta wołowe
Choć niektórzy właściciele psy o silnym skłonności do gryzienia uważają kopyta wołowe za trwałe i skuteczne zabawki, te "pseudo-kości" niosą szereg potencjalnych problemów stomatologicznych. Twardość kopyt może łamać zęby i drapać dziąsła, co prowadzi do ropniaków i infekcji. Kopyta długo trawią się, co może wywołać dyspepsję. Odłamki mogą odłamywać się, powodując pęknięcia i niedrożności.
Zbyt małe kości
Dawanie małej kości dużemu psowi to receptura na katastrofę. Duże psy często traktują małe kości jako przekąski do zjedzenia w jednym kęsie, co prowadzi do zadławienia. Nawet jeśli zostaną połknięte bez problemu, mogą być trudne do strawienia. Rozmiar kości należy dobierać do wielkości psa – nie powinien on móc wziąć całej kości do pyska. Zabieraj gryzaki, gdy zostaną zredukowane do rozmiaru stwarzającego zagrożenie zadławienia.
Stare kości
Stare kości i zabawki do gryzienia (np. rawhide), które leżą już jakiś czas, mogą zarażać się bakteriami lub salmonellą i sprawić, że pies zachoruje. Jeśli minęło trochę czasu od momentu, gdy pies gryzł naturalną kość lub zabawkę, albo kość leżała na zewnątrz przez dłuższy czas, należy umyć ją z mydłem antybakteryjnym i dokładnie splukać przed ponownym podaniem psu.