Karma sucha dla kotów zawiera tylko niewielki procent surowego włókna, bo koty jako obligatywne mięsożercy nie potrzebują włókna w diecie. Rzeczywisty procent zależy od receptury – formuły na odchudzanie lub przeciwwłosowe mają więcej włókna, karmy dla kociaków – znacznie mniej.
Co to jest surowe włókno?
Surowe włókno to nierozpuszczalne materiały roślinne (celuloza) – nie trawione, pomagają przemieszczać treści jelitowe i poprawiają zdrowie jelita grubego. Źródła: otrąbki ryżowe, kukurydza i produkty uboczne kukurydzy, miazgowe buraka cukrowego, otrąby, otrąbki orzechowe, pektyna. Ponieważ włókno nie jest składnikiem niezbędnym w diecie mięsnej, AAFCO nie ustala minimalnych norm. Profile odżywcze AAFCO określone w testach karmienia wskazują ilości niezbędnych składników.
Zalecane ilości
Wedle National Research Council średnia karma nie powinna mieć więcej niż 10% włókna. Trochę włókna pomaga, ale za dużo obniża przyswajalność innych składników, bo koty nie trawią włókna jak ludzie. Koty mają krótki trakt trawienny, małe jelito grube i nieużyteczne ślepe wyrostki – to utrudnia wykorzystanie włókna. Optymalny poziom surowego włókna u przeciętnego kota to 1,4–3,5% (wedle Eukanuby).
Wariacje dietetyczne
Diety wysokowłókniste (7–13% włókna) pomagają usuwać kłębki włosowe u skłonnych kotów. Wysokie włókno sprawia, że otyły kot czuje sytość dłużej. Takie karmy suche są bezpieczne i mogą pomóc utrzymać wagę. Kociątka potrzebują <5% włókna, więcej tłuszczów i białek na wzrost – wedle Merck Veterinary Manual. To samo dotyczy karmiących matek i kotów wystawowych o wysokim poziomie energii.
Na co zwrócić uwagę
Sprawdź etykietę – % surowego włókna musi być podane (wymóg FDA). Karma sucha zazwyczaj ma więcej włókna niż mokra (więcej ziaren). Ważny nie tylko procent, ale typ włókna. Umiażdżone fermentacyjnie (miazga buraka, pektyna) są lepsze – nie powodują wzdzieć ani bólu brzucha (ASPCA).