Psy są wszystkożerne i potrzebują zbalansowanej diety z białkiem. W USA mięso z sarny jest dostępne z wielu źródeł. Jego bezpieczeństwo zależy od pochodzenia i sposobu uzyskania.
Choroba przewlekłego definicowania (CWD)
Sarny i lochy w niektórych regionach USA chorują na CWD – śmiertelną chorobę podobną do choroby szalonej krowy. Nie ma dowodów na zarażenie ludzi, ale niezbadano ryzyka dla psów. Eksperci zalecają: nie jeść mięsa od chorowitych zwierząt, unikać oczu, mózgu, rdzenia kręgowego, trzustki, mandrin i węzłów chłonnych. Choroba pojawiła się w Nebrasce, Kolorado i Wyomingu, po 2000 r. rozprzestrzeniła się na inne stany.
Zatrucie chemiczne
Sarny polowane na terenach rolnych mogą trawić pestycydy. Badania NIH wykazały wzrost limfom u psów ekspozycji na chemia trawników. Mięso z takich saren może zawierać toksyny i zatruć psa.
Ekspozycja na ołów
Badanie Agencji ds. Substancji Toksycznych (ATSDR) wykazało odłamki kul ołowiu w mięsie sarny do spożycia ludzkiego. Ryzyko podwyższonego poziomu ołowiu we krwi. Objawy u psów: padaczka, ból brzucha, wymioty, biegunka. Należy unikać mięsa z miejsc trafień kulami.
Zanieczyszczenie bakteryjne
Sarny polowane i rozebrane w polu muszą być obsługiwane higienicznie. Wnętrzności usuwa się całe, jamę jelitową płuka wodą z octem. Niewłaściwe przechowywanie lub temperatura grozi salmonellozą lub brucelozą (infekcja bakteryjna u saren i psów, przenoszona mlekiem/mięsem zainfekowanego zwierzęcia).
Gdzie kupować bezpieczne mięso
Mięso z sarny sprzedają polujący, budki przy drogach, sklepy lokalne. Najbezpieczniej kupować bezpośrednio u hodowców sarń, którzy rzeżą pod nadzorem urzędowym i zgodnie z rygorystycznymi normami.