Białko – ile naprawdę?
Dzicy wilcy: duże białko (mięso). Domestyczne psy: ewolucja do trawienia skrobi (geny amylazy), ale wciąż predyspozycje mięsne. Klucz: JAKOŚĆ > ILOŚĆ.
Zalecane poziomy (FEDIAF / AAFCO / weterynaria)
| Grupa | Białko (suchej masy) | Tłuszcz |
|---|---|---|
| Szczeniaki (wzrost) | min. 22–28% | 17% |
| Dorosłe (utrzymanie) | 18–25% | 10–15% |
| Aktywne / sportowe / pracujące | 25–30% | 20% |
| Ciążące / karmiące | 28% | 17% |
| Seniorzy | 25–30% (wysokiej jakości) | 10–15% |
| Nerkowica (CKD) | 14–18% (wysokiej jakości) | 10–15% |
Mity i fakty
- Mit: „Duże białko uszkadza nerki zdrowego psa”. Fakt: Badania nie potwierdzają. Nerki chory – tak, ograniczamy.
- Mit: „Grain-free = wysokie białko”. Fakt: Grain-free często ma więcej białka (zamiana zboż na roślinne białka: groch, ciecierzycę, soczewicę). Czytaj etykiety.
- Fakt: Najlepsze źródło = zwierzęce (mięso, ryby, jajka, nabiał). Roślinne (groch, soja) – gorszy profil aminokwasowy, mniej przyswajalne.
Jak wybrać?
- Dopasuj do grupy wiekowej / aktywności / chorób.
- Szukaj mięsa jako 1. i 2. składnika (mięso + meal).
- Unikaj karm marketowych (zbożowe, mało mięsa).
- Jeśli grain-free – szukaj umiarkowanego białka (22–26%), a nie 35%+.
- Konsultuj z weterynarzem przy chorobach.
Ostrzeżenie: Karma z marketu = zboża na 1. miejscu, 4% mięsa w „smaku wołowym”. To nie karma, to wypełniacz.