Wielu ludzi jest zdenerwowanych, gdy koty zostawiają martwe zwierzęta na progu lub wnoszą do domu. Pierwotna reakcja: obrzydzenie lub złość. Choć koty samy padają ofiarą psów, kojotów, jastrzy, to same są drapieżnikami. Już jako kocięta uczą się polować i zabić. Istnieją różne teorie, dlaczego koty przynoszą martwe ofiary opiekunom.
Naturalni polowcy
Koty są genetycznie zaprogramowane do polowania. Mimo udomowienia, wciąż mają drógonę pościgania i łapania ofiary. Kocięta wykazują i doszkalają zachowanie drapieżne w zabawie: skakanie na rodzeństwo, pościg za ruchomymi obiektami. Uczą się też od matek. Kotka na zewnątrz może przynieść martwego ptaka/myszy przed kocięta do zjedzenia. Albo niemal żywą ofiarę, by kocięta nauczyły się zabić. Matka robi to, by nauczyć polowania.
Wyjaśnienia
Jedna teoria: koty postrzegają opiekunów jako wielkie kocięta do nakarmienia. Dostarczają martwe zwierzęta, by nakarmić i opiekować się – tak jak ich matki. Dzikie koty czasem zabierają nadmiar ofiary na później. Domowe koty są karmione – każda ofiara to nadmiar. Niezjedzona leży na podłodze lub kot wraca, by w nią bawić. Przynoszenie ofiary może być też podziękowaniem za karmienie lub demonstracją umiejętności polowania.
Reakcja opiekuna
Właściciele chcą rugnąć/karać kota za polowanie. Kot będzie zdezorientowany – zachowuje się jak kot. Nawet koty domowe grają w polowanie na "zabawkowe ofiary". Zamiast strachu/gniewu – pochwal kota za "prezent", a potem szybko utylizuj zwierzę (śmietnik/pochów). Szybka utylizacja ogranicza ekspozycję na pasożyty/choroby.
Minimalizowanie ofiar
Jeśli chcesz inne wyjście na polowanie – trzymaj kota w domu, niech poluje na myszy z kocimiątką lub zabawki. Domowy kot polujący zabawkami wypuszcza energię polowania. Jeśli kot ciągle wnosi ofiary – bezpiecznie przenieś je na inne miejsce (np. poddasze/przeddom). Pokazujesz kotu strefę, gdzie może zostawiać ofiary.