Identyfikacja
Pomarańczowe koty tygrysy występują w wielu odcieniach – od czerwieni po złocisty pomarańcz – i wszystkie mają pasy na futrze. Nie są to konkretna rasa, lecz wzór barwny występujący w wielu rasach, zarówno długowłosych, jak i krótkowłosych. Nazywane też kotami marmeladowymi lub rudy. Każdy tygrys, w tym pomarańczowy, ma pasy na futrze, linie na twarzy, wokół oczu i charakterystyczny wzór „M” na czole. Pasy są o jeden-dwa odcienie ciemniejsze od głównego koloru. Rozróżniamy: tygrysa makrelowego (cienne linie po bokach), klasycznego (wirowate wzory), plamistego (plamy po bokach) i ticked (wydaje się jednokolorowy, z pasami na twarzy).
Płeć
-
Pomarańczowe koty tygrysy to głównie samce – stosunek ok. 80% samców do 20% samic (według dr Arnolda Plotnicka). Dlatego wykazują typowe zachowania samców. Niekastrowany kocur będzie agresywny terytorialnie, zdalny i będzie próbował uciec w poszukiwaniu partnerki. Po kastracji te zachowania zazwyczaj znikają, czyniąc kota bardziej czułym i mniej agresywnym. Kastracja eliminuje też tendencję do markowania moczem w domu – u obu płci.
Rasa
-
Rasa pomarańczowego tygrysa wpływa na zachowanie, bo pewne rasy mają wspólne cechy osobowości (według Cat Fanciers' Association). Długowłosy pers pomarańczowy jest słodki, łagodny i mniej aktywny. Maine Coon – inteligentny, przyjazny, dobrze znosi inne zwierzęta. Ocicat – atletyczna budowa, lubi zabawę i interakcję, skacze, wykazuje cechy psia w treningu i osobowości, niezwykle oddany właścicielowi. Amerykański krótkowłosy – dobrze znosi dzieci i inne zwierzęta, czuły, przyjazny.
Socjalizacja
-
Choć niektórzy twierdzą o specyficznych zachowaniach pomarańczowych tygrysów, głównym czynnikiem jest wczesna socjalizacja. Według ASPCA najważniejszy okres rozwoju szczeniaka to 4–12 tygodni. Szczeniak w tym wieku, którym różni ludzie długotrwale opiekowali się i trzymali go, dorasta do przyjaznego i pewnego siebie kota. Dobre odżywianie w tym okresie też sprzyja pozytywnemu nastawieniu.