Koty to drapieżniki – od urodzenia zaprogramowani do polowania. Nawet koty domowe chcą gonić i skakać – dlatego lubią zabawki kształtowane na ofiary i ruchome obiekty (laser). Niektóre aspekty mylą właścicieli: zostawianie martwych zwierzaków, czknięcie zębami.
Zostawianie martwych/półżywych ofiar
Koty uczą się polować od matek. W naturze: matka złapie, zje przed kociatami (co jeść). Potem: żywa ofiara, zabija przed nimi, niech zjedzą. Finał: żywa ofiara, kocięta ćwiczą zabijanie/jedzenie. Gdy kot przynosi martwą/półżywą ofiarę – uczy ludzi jak polować i jeść.
Czknięcie i chwytanie głową
Koty zabijają szybkim ugryzieniem tyłu szyi. Podchodząc do ofiary, czkną zębami (symulacja ugryzienia). Chwytanie głową = celowanie („bead”), oszacowanie odległości i prędkości.
Zabawa z zabawkami
Koty gonią i skaczą, nawet syte. W naturze: gra chwyć-i-puszczaj z ofiarą z radości pościgu. W domu: rzucają zabawkami (symulacja ruchu), skacą na ruchome obiekty (nogi pod kocem).