Dla wielu właścicieli koty to bliscy towarzysze, a nawet najlepsi przyjaciele. Mimo to koty potrafią zaskoczyć nawet najbardziej oddanych miłośników. Jednym z powszechnych zachowań budzących niepokój jest zrzucanie pazurków. Choć właściciele przyzwyczajeni są do linienia sierści, zrzucanie pazurków zdarza się rzadziej i może wywołać lęk.
Budowa
Wbrew przekonaniom, pazurki kotów nie służą tylko do niszczenia mebli czy drapania podczas kąpieli. Koty chodzą na pazurkach, nie na łapach. Bycie digitigradnymi (chodzenie na palcach) pozwala im na wysokie prędkości. Jako naturalni drapieżnicy to przydatna adaptacja – daje im zręczność i umiejętność wspinania. Oznacza też duże zużycie pazurków.
Zachowanie
Gdy kot drapie kłaczkę (lub drogi mebel), nie okazuje złośliwości – ostrza pazurki. To naturalne i konieczne zachowanie. Utrzymuje pazurki w formie do polowania i wspinania, a także usuwa zewnętrzną warstwę pazura, która staje się poobłyskania poddzierana.
Błędne koło
Znaleziony pazurek na podłodze może wyglądać na cały. Przyjrzyj się blisko – to tylko pusta oprawa. Sprawdzenie pazurków kota potwierdzi, że nie brakuje mu żadnego. Regularne drapanie pomaga pozbyć się tylko zewnętrznych opraw.
Częstość
Koty zrzucają pazurki przez cały rok, nie według harmonogramu, ale w miarę potrzeby. Pazurki rosną i regenerują się ciągle, jak u ludzi.
Wskazówki
Właściciele zniechęceni drapanymi meblami lub znalezionymi pazurkami mogą rozważać odgojenie. Uważa się to za niemoralne. Ponieważ koty chodzą na pazurkach, odgojenie to odpowiednik amputacji palców u człowieka. Dodatkowo odgojone koty często cierpią psychicznie, tracąc główną broń. Zapewnienie odpowiednich powierzchni do drapania i nauka koty, by drapał tylko tam, rozwiązuje problem.