Według Biblii niebiosa nie funkcjonują w tym samym cyklu dnia i nocy, co Ziemia. Zamiast tego Pismo Święte opisuje niebiosa jako Królestwo wiecznego światła i chwały boskiej, gdzie obecność Boga eliminuje potrzebę słońca czy księżyca.
Kilka fragmentów podkreśla to niekończące się oświetlenie:
Apokalipsa 22:5 mówi: „Nie będzie już nocy. Nie będą potrzebować ani światła lampy, ani światła słońca, bo Pan Bóg będzie im świecił. A będą królowali na wieki wieków.”
Izajasz 60:19-20 dodaje: „Słońce nie będzie już Twoim światłem w dzień, a blask Księżyca nie będzie świecił na Tobie, bo Pan będzie Twoim wiecznym światłem, a Bóg Twoim chwałą. Twoje słońce nie zachodzi, a Twój Księżyc nie zanika.”
Inne wersety, jak 2 Kor 4:6 i J 8:12, wzmocniają motyw Boga jako źródła duchowego i wiecznego światła. Zamiast naprzemiennych okresów ciemności i dnia, niebiosa są przedstawiane jako miejsce stałego blasku, gdzie chwała Boga daje nieustanne oświetlenie wszystkim, którzy tam mieszkają.