Termin "złodziej-kot" to trochę tajemnica. Istnieje dawno, ale jego dokładne pochodzenie nie jest w pełni jasne. Oto co wiemy:
Wczesne użycie: Termin "cat burglar" po raz pierwszy użyto w XIX wieku, pojawiając się w gazetach i literaturze. Początkowo opisuje złodzieja, który był wyjątkowo zwinny i sprawny, często w stanie wejść i wyjść z budynków z łatwością.
Możliwe pochodzenie:
Kocia skradność: Najbardziej prawdopodobne wyjaśnienie to to, że termin pochodzi z reputacji kota jako zwinnego, cichego i poruszającego się bezszelestnie. Złodzieje, którzy byli mistrzami swego rzemiosła, porównywani byli do kotów za zdolność do poruszania się niezauważenie.
Narzędzia kociace: Niektóre teorie sugerują, że złodzieje mogli używać narzędzi kształtowanych jak kocie pazury, by włamywać się do budynków, co jeszcze mocniej ugruntowało skojarzenie.
"Kot" jako slang: Słowo "cat" było slangiem na "osobę" w XIX wieku, a "burglar" czasem opisywało kogoś "przebiegłego" czy "oszustliwego". Zatem "cat burglar" mogło po prostu oznaczać "przebiegłego złodzieja".
Ważne zauważyć: Mimo że dokładne pochodzenie terminu pozostaje niepewne, jasne jest, że od wieków służy do opisywania konkretnego typu złodzieja: wyjątkowo sprawnego i nieuchwytnego.