* w celu ustalenia zejścia w szaleństwo: Eskalujące okrucieństwo narratora wobec kota, od zwykłej podrażnienia do jawnej przemocy, pokazuje stopniową utratę kontroli i zejście w ciemniejszy, bardziej gwałtowny stan umysłu. Nagromadzenie podkreśla to pogorszenie umysłowe, przygotowując czytelnika do ostatecznego aktu przemocy.
* Aby podkreślić kontrast między początkowym uczuciem narratora do kota a jego późniejszą nienawiścią: Narrator początkowo kocha kota i opisuje go z sympatią. Ta początkowa czułość podkreśla szokującą i niepokojącą naturę jego późniejszych działań. Kontrast między dwoma drastycznie odmiennymi stanami umysłu podkreśla temat narracji o destrukcyjnej mocy niezaznaczonej wściekłości i okrucieństwa.
* Aby stworzyć napięcie i zapowiedź: Rosnąca obsesja narratora na temat kota, jego paranoi i jego dziwne zachowanie budują napięcie i zapowiedź nieunikniony akt przemocy. Czytelnik zdaje sobie sprawę, że wydarzy się coś strasznego, powodując poczucie strachu i oczekiwania.
* zbadać naturę winy i wyrzutów sumienia: Nagromadzenie pozwala narratorowi w pełni szczegółowo opisać swoją wewnętrzną walkę z poczuciem winy po akcie. Czytelnik jest świadkiem stopniowego postępu jego winy i stopniowego rozpadu jego zdrowia psychicznego, czyniąc narrację jeszcze bardziej mrożącą mrożącą krew i niepokojącą psychicznie.
Zasadniczo nagromadzenie służy stworzeniu psychologicznego portretu mężczyzny prowadzonego do szaleństwa przez własne mroczne impulsy. Akt zabicia kota staje się kulminacją tego pochodzenia, podkreślając ciemny potencjał, który czai się w ludzkiej psychice.