Norweski leśny kot z Norwegii, do XIX w. tylko w Skandynawii – chronił zapasy na wikingowskich statkach. JEDYNA udomowiona rasa „leśna” na świecie.
Maine Coon – jedna z najstarszych ras naturalnych Ameryki Północnej („Ilustrowana Encyklopedia Ras Kotów”). Przezwisko „Coon” od wiary w krzyżowanie z jeżem (raccoon).
Trudno je odróżnić – są subtelne różnice.
Potrzebne narzędzia
- Szczotka/grzebień
- Taśma miernicza
Instrukcja krok po kroku
- Rozmiar (dorosły kot). Norweski: duży, masywny. Maine Coon: średni-duży. Leśny > Coon.
- Podpodek (czesaj WSTECZ delikatnie). Norweski: gładki, wodoodporny włos strażniczy, wełnisty, prawie kręcony podpodek. Maine Coon: puszyste, jedwabiste futro, BRAK podpodu.
- Głowa. Norweski: duża, trójkątna, długie nosy, niezdefiniowane czoło/policzki. Maine Coon: średnia, kwadratowa, nos średni, czoło wygięte, wysokie, wyraziste policzki.
- Oczy. Norweski: prawie idealnie okrągłe. Maine Coon: owalne, lekko uchylone na zewnątrz – klasyczne „oko kota”. Oba: zielone, złoto-zielone, złote, miedziane.
- Nogi. Norweski: długie, tylne dłuższe od przednich. Maine Coon: średnie, równe.
- Ogon. Oba puszyste, ale leśny: włosy na ogonie jeszcze dłuższe. U obu ogon może być dłuższy niż futro na ciele.