Historia
Pierwszy Sphynx: 1966 r., Toronto, Kanada – naturalna mutacja. Linia wygasła 1970 r. (obawa o zdrowie/oddech). 1975 r., Minnesota – nowa linia, rozszerzenie puli genów. CFA: akceptacja do konkursów 2002 r.
Cechy rasowe
- Brak futra – delikatny pluś (jak brzoskwinia).
- Wielkie, spalone uszy, grube poduszki łap, wielkie cytrynowate oczy.
- Głowa klinowata, wyraziste policzki, mocne podbródek, szeroka klatka, twarde mięśnie.
- Wiele wariantów kolorystycznych.
Temperament
Ciekawski, lubi być w centrum uwagi. Oddany, lojalny – podąża za ludźmi, mruczy, macha ogonem jak pies. Akrobaty na półkach/framugach. Poczucie humoru i przgód. Lubi psy i koty.
Wymagania pielęgnacyjne
Częste kąpiele i czyszczenie usz. Na futrzastym kocie futro wchłania sebum – u Sphynxa gromadzi się na skórze. Nawiązanie do kąpieli w młodości ułatwia życie.
Korzyści dla alergików
Może żyć z ludźmi z łagodnymi alergiami. Przy silnych alergiach – ryzyko nadal istnieje.