Koty ruskie niebieskie, które nieuwiedzącemu oku mogą wydawać się bardziej szare niż niebieskie, zostały po raz pierwszy zaprezentowane w 1875 roku na angielskiej wystawie kotów. Hodowla zwolnila tempo podczas II wojny światowej, a ten wyjątkowy rasowy kot był bliski zagładzie. Dzięki intensywnym wysiłkom hodowlanym od lat 40. XX wieku rasa kociego ruskiego niebieskiego przetrwała i jej charakterystyczne cechy zostały zachowane.
Oczy
Czystorasiowe koty ruskie niebieskie mają intensywnie zielone oczy, zazwyczaj duże i okrągłe. Jeśli oczy kota są żółte, niebieskie lub brązowe, prawdopodobnie nie jest to czystorasiowy kot ruski niebieski. Oczy są zazwyczaj rozstawione szeroko.
Sierść
Termin „niebieski” w odniesieniu do tych kotów odnosi się do konkretnego odcienia szarości; większość ludzi nie uważałaby tych kotów dosłownie za niebieskich. Różnią się one od innych szarych kotów błyszczącą sierścią – efekt ten powodują długie włoski zakończone srebrnymi końcówkami. Sierść składa się zarówno z tych długich włosków, jak i podsierścia z nieco falistych, miękkich włosków.
Łapy
Prawdziwy czystorasiowy kot ruski niebieski ma różowawopurpurowe poduszkowe na łapach. Inne rasy mają różowe lub szare poduszkowe. Same łapki są małe, delikatne i zaokrąglone.
Głowa
Podobnie jak oczy, uszy kota ruskiego niebieskiego są zazwyczaj większe niż u przeciętnego kota i ustawione dalej po bokach głowy. Głowa ma kształt cuneiformny (klonowy), a pysk jest idealnie płaski od podbródka do nosa.
Charakter
Większość kotów ruskich niebieskich jest miła i czuła wobec swoich opiekunów. Są jednak często nieśmiałe w obecności obcych i mogą nie chcieć wchodzić w interakcję z gośćmi. To zabawne koty, które bywają dość aktywne. Pasują też do felinowego stereotypu bycia ciekawskimi i chęcią eksplorowania otoczenia. Są bardziej inteligentne niż większość kotów i cenią swoją niezależność.