Typy szczeniaków Himalajskich – pochodzenie, cechy, kolory punkty, typ Ekstremalny vs Tradycyjny

Pochodzenie

1950 r.: celowe krzyżowanie Pers + Syjamski → potomstwo krzyżowane z powrotem → ciało/futro Persa + kolorystyka Syjamskiego. 1957 r. – CFA uznaje rasę (nazwa od królika Himalajskiego). 1984 r. – CFA: Himalajski = odmiana Persa (kontrowersja) → scyzma, powstanie National Cat Fanciers Association.

Cecha rasy

  • Długie futro → zaokrąglony wygląd.
  • Szerokie, okrągłe, niebieskie oczy; małe zaokrąglone uszy; pełna, okrągła twarz; rozwinięte podbródek.
  • Spokojni, czuci. Wymagają dużej pielęgnacji (brak filcowania).

Kolory punktów (Points)

Główne futro: biały/beżowy (jednolite). Punkty: uszy, nogi, ogon, łapy, maska. Jasna granica ciała/punktów (Iams).

Kolory: seal, chocolate, blue, lilac, red, mixes: tortie, lynx. Inne: chocolate tortie, lilac-cream, blue-cream. Lynx (tabby): seal lynx, blue lynx, red lynx, cream lynx, tortie lynx, blue-cream lynx, chocolate lynx, lilac lynx, chocolate-tortie lynx, lilac-cream lynx.

Typ Ekstremalny (Extreme)

Zaokrąglona, spłaszczona twarz, bardzo krótki, pchły nos (prawie na wysokości oczu). Popularny na wystawach (PetPlace), ale: ryzyko problemów zdrowotnych – łzawienie, trudności oddechowe. Codzienne mycie twarzy (plamy łez).

Typ Tradycyjny (Traditional / Doll Face)

Krótki, pchły nos niżej na twarzy. Lekkie „przełamanie” (break) nad mostkiem nosa (vs pełne u ekstremalnego). Dłuższa twarz, w górę zakrzywione pyszczek – „twarz lalki”. Zwolennicy: mniej problemów zdrowotnych.