Koty himalajskie to rasa międzyrasowa perskiego i syjamskiego. Te felidy wyglądają luksusowo z ich długowłosym futrem, niebieskimi oczami i punktami kolorystycznymi na łapach, nogach, ogonie, twarzy i okolicach płuciowych. Koty himalajskie mają tendencję do bycia spokojnymi i łatwymi w prowadzeniu pupilami, które często cieszą się towarzyszem ludzi. Tę rasę można podzielić na dwie grupy: tradycyjną i ekstremałną.
Historia
Rasa kota himalajskiego powstała w latach 30. XX wieku, gdy dr Clyde Keller z Harvard Medical School i Virginia Cobb z Newton Cattery skrzyżowali perskiego i syjamskiego, aż do uzyskania pierwszego uznanego kota himalajskiego. W 1957 roku himalajski został przyjęty jako standard rasy, ale w 1980 roku stał się odmianą kolorystyczną rasy perskiej, nie będąc już zupełnie odrębną rasą. Koty syjamskie nie są już dozwolone w linii hodowlanej i musi być zarejestrowany himalajski i/lub perski jako ojciec i matka.
Cecha Fizyczne
Koty himalajskie mają długie, gęste futro i punkty kolorystyczne podobne do syjamskich. Punkty kolorystyczne zazwyczaj znajdują się na twarzy, łapach, nogach, ogonie i okolicach płuciowych. Te punkty mogą być dość uderzające. Popularne punkty kolorystyczne to: niebieski, czekoladowy, lawendowy, fawkowe, tortie, czerwony, kremowy, lynx i różne kombinacje tych. Futro jest często białe lub kremowe, a oczy zazwyczaj niebieskie, od jasnego szaro-niebieskiego do przenikliwego głębokiego niebieskiego. Te koty mają tendencję do okrągłego ciała i krótkich nóg, a w niektórych przypadkach płaskiej twarzy.
Charakterystyka
Usposobienie kotów himalajskich ma tendencję do bycia spokojnym. Często są inteligentnymi zwierzętami, które lubią obserwować to, co dzieje się wokół nich. Mają tendencję do bycia towarzyskimi i lubią towarzystwo ludzi. Koty himalajskie wolać być często głaskane i mają skłonność do zabawy. Ogólnie te koty mają słodkie usposobienie.
Tradycyjne Koty Himalajskie
Tradycyjne koty himalajskie są też znane jako koty Doll Face (twarz lalki) i uważane za prawdziwą rasę perską. Mają dłuższe twarze i nosy niż swoje kuzynki ekstremałne, tzw. Peke. Ich nosy mają tylko lekkie wgłębienie nad mostkiem, a ponieważ nos jest dłuższy, ich oczy nie łzawieją jak u ekstremałnych himalajskich. Ich oczy są normalnie ułożone w twarzy. Tradycyjne himalajskie mają mniej problemów zdrowotnych.
Ekstremałne Koty Himalajskie
Ekstremałne koty himalajskie są też znane jako Ultra-type lub Peke-face (twarz pekińczyka). Nazwane są na nazwę płaskotwarzego psa pekińczyka. Ten konkretny wariant himalajskiego powstał w wyniku mutacji w czerwonych i czerwonych tabby perskich na końcu lat 50. Ludzie zaczęli je hodować i zarejestrowano jako rasę. W połowie lat 90. rasa zaczęła wygasać z powodu poważnych problemów zdrowotnych. Mimo to, hodowcy wciąż lubili jej wygląd i kontynuowali hodowlę. Ekstremałne himalajskie mają twarz „wciśniętą”, podobną do mopsów. Mają też duże oczy i skrócone kanały łzowe, co czasem prowadzi do nadmiernego łzawienia.