Często nazywane papugami (parakeets), budgie to małe papugowate ptaki z długimi ogonami. Słowo „budgie” od „budgerigar” – australijskie wyrażenie aborygenów „dobre jedzenie”. Nazwa naukowa: Melopsittacus undulatus. Rodzimie w Australii – tam żyją od 5+ mln lat. Zaimportowane do Anglii w XIX w., szybko stały się popularne ptaki domowe. Budgie występują w dwóch typach.
Budgie angielskie (English Budgies)
Większe od australijskich przodków, hodowane pod kątem kolorystyki i linii krwi. Rozpoznawalne po okrągłych plamkach na gardle i jaskrawych kolorach/wzorach. Hodowane jako ptaki wystawowe – nazywane też budgiem wystawowym (Exhibition budgies).
Budgie amerykańskie (American Budgies)
Bliższe rozmiarem australijskim przodkom – ok. 18 cm od dzioba do ogona. Aktywniejsze od angielskich, powszechnie sprzedawane w USA. Traktowane bardziej jako ptaki domowe niż wystawowe – nazywane też budgiem standardowym (standard budgies).
Kolory
Australijskie budgie dziko żyjące: zielone z czarnymi znakami. Po sprowadzeniu do Anglii hodowcy rozwinęli nowe kolory. Angielskie i amerykańskie budgie dostępne w wielu kolorach i wzorach: pied (płamiste), albino, lutino, fallow, pastel.
Cecha
Budgie: głośne, zabawne, przyjazne. Łatwe do treningu – uczą się słów, zdań, piosenek. Kochają zabawki, potrzebują nowych by uniknąć nudu. Żyją 2–7 lat średnio. Sprytne, ciekawe, lubią interakcję z ludźmi – popularne zwierzaki.