W USA występuje 19 gatunków sów zamieszkujących terytorium całorocznie, z których kilka można spotkać we wschodniej części Teksasu. Sowy to ptaki nocne i zręczne drapieżniki małych ssaków, jaszczurek, żab i nawet innych ptaków. Występują w różnej wielkości, kolorystyce, z różnymi nawykami żywieniowymi i trybem życia. Np. większość sów żyje na drzewach, ale sowa dołowa (Athene cunicularia) żyje głównie pod ziemią.
Sowa puszysta (Strix varia)
Średniej wielkości, szarobrązowa, z białymi poziomymi pasami na piersi i pionowymi na brzuchu. Dzień spoczywa w gęstej koronie drzew, wysoko nad ziemią. Choć nocne, bywają widziane w dzień. Są terytorialne – nie opuszczają swojego terytorium przez całe życie. Chronione prawem stanowym i federalnym. Słyną z bogatego repertuaru głosowego. Główne ofiary: szczurowe polne, ryjówki, myszy leśne, ale polują też na inne małe gatunki.
Sowa dołowa (Athene cunicularia)
Mała, z okrągłą głową, bez piórków usznych i długimi nogami. Piaskowy kolor głowy, grzbietu i górnej części skrzydeł. Łatwe do zaobserwowania – aktywne w dzień, pozwalają zbliżyć się blisko przed wylotem. Mimo życia pod ziemią, najczęściej widziane o zmierzchach i świtach, posiadane na kopcu ziemi lub słupie ogrodzeniowym. Dieta zmienia się z pory roku – głównie chrząszcze, konikowie i małe ssaki.
Sowa wielka (Bubo virginianus)
Poszczególne odmiany kolorystyczne: od rudzistego brązu przez szarość do czarno-białej. Bardzo duże, żółto-pomarańczowe oczy, twarz obramowana pomarańczowo-brązowym dyskiem twarzy. Nazwa od piórków usznych przypominających rogi. Główne aktywności nocne, ale bywają aktywne późnym popołudniem i wczesnym rankiem. Agresywne przy gnieździe. Polują nurkami na ziemię, chodzeniem po gruncie, a nawet wpadaniem do wody po żaby i ryby. Ofiary: gryzonie, wiewiórki, norki, skunksy, jeżowce, armadille, jeży, ryjówki, wydry, nietoperze.
Puszyk wschowski (Megascops asio)
Dwie odmiany kolorystyczne: szara i rudzistobrązowa. Zamieszkują lasy mieszane, lasy liściaste, parki, zadrzewienia podmiejskie, lasy nad strumieniami i torfowiskami. Unikają gęstych i górskich lasów. Gdy czuje zagrożenie, wyciąga ciało i przyciska pióra, by upodobić się kłucie. Jeśli uważa, że zostało zauważone – ucieka lotem. Główne ofiary: małe gryzonie (myszy leśne), inne: norowe szczury, chomiki, szczury bawełniane, wiewiórki, ryjówki, nietoperze, kretowate.