Jak pomóc labradorce w porodzie?

Przyroda wie lepiej

Psy mają instynkt porodu. Często interwencja tylko stresuje sukę i szczeniaki. Twoja rola: bezpieczne miejsce, pilne oko i gotowość do działania, jeśli coś pójdzie nie tak. Bądź przygotowany i świadomy.

Potrzebne przedmioty

  • Duży kartonik
  • Gazety, stare kocyki/ręczniki
  • Czyste chustki
  • Nożyczki zesterylizowane
  • Grzbiet strzykawki (połamany)
  • Nitka
  • Dodatkowe pudełko/koszyk
  • Numer alarmowy weterynarza
  • Zegarek

Przygotowania i przebieg porodu

  1. Przygotuj gniazdo 2 tyg. przed terminem. Ciąża psów: 56–69 dni (duże rasy dłużej). Labrador: ok. 63 dni, waga 25–32 kg. Skrzynia wyłożona gazetami/kocykami – po porodzie do wyrzucenia.
  2. Zachęcaj do śpienia w skrzyni wcześniej. Jedzenie i woda blisko. Ciche, ciepłe miejsce (np. przy grzejniku). Dzieci i inne zwierzęta z dala.
  3. Obserwuj znaki I fazy. Dyszenie, niepokój – może minąć niezauważone. Jeśli zauważysz: przygotuj sprzęt (nr weterynarza, koszyk, chustki, nożyczki, grzbiet, zegarek).
  4. II faza – poród. Suka gotowa do rodzenia. Obserwuj zmiany przywodnicy, płyn przed szczeniakiem. Trwa od minut do 24 h. Labrador: średnio 5–10 szczeniaków. Jeśli mocne skurcze >1 h bez porodu – zadzwoń do weterynarza.
  5. Pośladki. Każdy szczeniak ma swój. Suka może je zjeść – obserwuj. Pośladek zatrzymany w macicy = zagrożenie życia.
  6. Opieka nad szczeniakami. Matka rozerwie worko, połże, popchnie do cyca. Jeśli poród gwałtowny i ciągły – pomóż: oczyść chustką, zdejmij błonę, utrzyj, odsysaj nosy. Krzyk = dobry znak.
  7. Pępowiny. Jeśli matka nie przegryzie – przeciąć nożyczkami. Zwiąż nitkę blisko brzuszka i wyżej, tnij między węzłami.
  8. Kiedy wezwać weterynarza NATYCHMIAST: smrodliwy czarny wypływ, jasnoczerwona krew >10 min, gorączka >39,4°C, moczne skurcze bez efektu.