Specyfika małych ras
Małe psy w ciąży – unikalne problemy. Zwłaszcza, gdy suka mała sparzona z dużym samcem – większe szczeniaki, trudny, niebezpieczny poród. Weterynarz WCZESNIE – jeśli podejrzewasz, że ojciec to duża rasa. Średnia ciąża: 63 dni od zapłodnienia (bez względu na rozmiar). Wylęganie u małych ras bywa wymagające pomocy weterynarza.
Przewidywanie porodu
Obserwuj blisko: obrzęk przywodnicy, sutki/gruczoły, brzuch wysunięty/opadły. Inne znaki: apetyt spada, chodzenie/dyszenie, przerwy na sen. Temperatura 2x/dzień ostatnie 7–10 dni. Spadek <37,2°C (99°F) = poród blisko.
Przygotowanie
Koszyk/skrzynia – gniazdo. Instynkt gniezdowania – szuka bezpiecznego kąta. Zapasy: czyste ręczniki, grzbiet strzykawki (dróżdżki), nitka + nożyczki zesterylizowane (pępowiny), worki na śmieci. Przygotuj sukę: kąpiel, czyste/obcięte tyłki, zdejmij obrożę.
Trzy fazy porodu
I faza (12–24h u małych): szyjka macicy rozwierają się/miękną, 1. szczeniak w rodowodzie. Suka: dyskomfort, jękanie, dyszenie, moan – skurcze brzucha nie widoczne.
II faza: wyciskanie wszystkich szczeniaków. Kilka mocnych skurczów na szczeniaka. 1. najdłużej (pełne rozszerzenie kanalu). Głosne, stają/siedzą/leżą.
III faza: pośladki. LICZ szczeniaki i pośladki – 1 pośladek na szczeniaka.
Trudności (dystokia)
Częstsza u: mopsy (duże głowy/ramiona), małe psy sparzone z dużymi. Rasy brachycefaliczne: problemy z oddychaniem. Weterynarz: indukcja lub cięcie cesarskie. Jeśli nie hodujesz na wystawy – sterylizuj, by uniknąć nieplanowanej ciąży.