Jak hodować cane corso

Cane corso to duży, surowy pies typu mastif z Włoch. Kiedyś u rolników: pies do łapania bydła i owiec, drożny, wóz. Przez 1970 r. prawie wyginęła. Staranna hodowla odbudowała populację, teraz uznawana przez UKC i AKC. Dalsze wysiłki nötig by poprawić pulę genów i odtworzyć zdrowe linie na świecie.

Potrzebne

  • Kalendarz
  • Skrzynka porodowa
  • Kocowe/ręczniki
  • Lampa grzewcza
  • Miękkie taśmy

Instrukcje

  1. Wybierz parę uzupełniającą się, z pożądanymi cechami

    Moloser: kocice i suki 58–69 cm w kłowie, szeroka głowa, szeroki kandzior, głęboki, wyrazisty stop. Przód proste, bemieszczone; tył silny, mocne udzie. Podobny rozmiar – unikasz komplikacji przy porodzie (za duże szczeniaki).

  2. Pełne badania przedhodowlane u weterynarza

    Rasa quite hart, ale dysplazja bioder – RTG bioder obu psów. Testy na choroby zakaźne (bruceloza), wykluczenie chorób.

  3. Monitoruj pęd suki

    Rasy duże: pęd co 8–12 mies. Płodność ok. 10 dni. Przydatok obrzęknięty, ściemnia, rozładowa: czerwona → bezbarwna.

  4. Pozwól psom poznać się, stój cicho

    Jeśli suka gotowa – odwraca tył, pozwala na wskoczenie. Pokrycie 5 min – 1 h. NIE RUSZAJ do samorozłączenia. Paruj co 2 dni do końca płodności.

  5. Zanotuj 1. pokrycie, policz 63 dni

    Ciąża 9 tyg., ale cane corso często rodzi w 60. dniu (duże szczeniaki, mało miejsca w macicy).

  6. Przygotuj miejsce porodowe 10 dni przed terminem

    Ciche pomieszczenie, dno: ręczniki/stare kocowe (chłoną, wygodne). Zaprowadź sukę, niech śpi – przyzwyczai się.

  7. Obserwuj znaki porodów

    Miednica opada, różowa ciecz, dychanie, chodzenie, skurcze brzucha. Pierwszy szczeniak: pęcherzyk na nosie. Matka zwykle łamie, oblizuje. Jeśli nieumiejętna – zerwij palcami, przetrzyj czystym ręcznikiem (stymulacja oddechu). Matka gryzie pępowinę. Następny szczeniak w 15 min. Szeroka miednica – zazwyczaj bez problemów, ale przerwa >30 min – weterynarz.

  8. Po porodzie: lampa, taśmy identyfikacyjne

    Lampa na skrzynkę, szczeniaki pod lampę. Cane corso większe, ale ryzyko hipotermii (zwłaszcza zimą). Różnokolorowe taśmy na szyjach – śledzenie i identyfikacja.