Jak hodować pomerańczyki (toy Pomeranians)

Hodowla pomerańczyka – rasa zabawkowa

Pomerańczyk to mała lisica. Szeroka gama kolorów. Miły, miłujący charakter – popularne psy domowe. Rzuty małe: 1–3 szczeniaki. Hodowla dla poprawy rasy. Wielu hodowców najpierw próbuje naturalnie, potem inseminacja sztuczna u weterynarza.

Potrzebne rzeczy

  • Dwie smugi
  • Kopia Standardu Rasy Pomerańczyka (AKC)

Instrukcje

  1. Wizyta u weterynarza – pełne badanie. Aktualne szczepienia, odrobaczanie, kontrola pchł.

  2. Sprawdź wady genetyczne. Pomerańczyki: luźne kolano (luxating patella) – uraz lub wada wrodzona. Psy z tą wadą NIE do hodowli – uważa się za dziedziczną.

  3. Zgodność ze Standardem Rasy. Standard AKC i American Pomeranian Club = idealny wzór. Cechy, do których dążyć. Bez standardu rasa by stopniowo zmieniała się, tracąc cechy.

  4. Gruba podwójna sierść – tylko takie psy do hodowli. Ogon pełny, rozłożysty, obfity, położony płasko na grzbiecie.

  5. Wybór samca. Cechy, które chcesz w potomstwie. Suki >1,8 kg (4 lbs), samce mogą być mniejsi. Psi >3,2 kg (7 lbs) NIE do hodowli – rasa musi zostać mała.

  6. Obserwuj loc. Objęta wulwa, krwawienie. Zadzwoń do weterynarza przy PIERWSZYCH znakach estru.

  7. Policz dni od pierwszego znaku płodności. 12. dzień = gotowość. Weterynarz: ściana macicy (smear test) dn 5, 7, 9 – monitorowanie płodności. Test progesteronu we krwi dn 9 i 11 – precyzyjne wyznaczenie owulacji.

  8. Spotkanie psów na smugach. Lizanie, wąchanie – do 15 min. Jeśli samiec chce skoczyć – zdejmij smugi.

  9. Pokrycie. <1 minuty, ale samiec zostaje „zależony” (zamek kopulacyjny – obrzęk bulbus glandis). Nie boli suki.

  10. Powtórz co 24 h przez 3 dni. Zwiększa szansę na zapłodnienie.