Cechy fizyczne
Ta energiczna rasa ma małe ciało z cuneatowatą głową. Pomeranie mają zróżnicowane kolory sierści, w tym czerwony, pomarańczowy, biały, kremowy, brązowy i czarny. Oczy są migdałowate i ciemne. Ich sztywne uszy są ustawione wysoko i są małe. Pióropuszysty ogon jest prosty i równo spada po grzbiecie psa. Urok rasy wzmocniony jest przez podwójną sierść, z zewnętrzną częścią długą, prostą i szorstką oraz podsierzściem miękkim, gęstym i krótkim.
Długość życia i zasady opieki
Średnia długość życia pomeranii to około 15 lat. Prawidłowa dieta i tryb opieki z pewnością odgrywają istotną rolę w zapewnieniu psu zdrowego i długiego życia. Utrzymanie pomeranii jest dość proste. Sierść wymaga szczotkowania kilka razy w tygodniu, aby uniknąć kłaczeń. Pazurki również wymagają regularnego przecinania. Zęby tej rasy mają skłonność do gromadzenia kamienia nazębnego, więc regularne czyszczenie przez weterynarza może okazać się konieczne. Są szybkimi biegaczami, więc czułość jest wymagana, by upewnić się, że nie wpadną w niebezpieczne sytuacje na zewnątrz. Pomerania ma mały apetyt. Ostre jedzenie i częste przekąski mogą powodować ból brzucha u rasy. Karmienie zwierzęcia suchą karmą dla psów lub chrupiącymi kośćkami mlecznymi regularnie jest zalecane, aby utrzymać zdrowie zębów i dziąseł. Codzienny spacer jest również konieczny.
Choroby
Ponieważ pomeranie są raczej psami salonowymi, skakanie z wysokości może prowadzić do złamań. Rasa jest szczególnie narażona na problemy związane z kolanami tylnych kończyn, stan określany jako wychylenie trzonka kolanowego. Inne choroby często obserwowane u pomeranii to: alopecja (skrajna i niewytłumaczona utrata włosów), choroby serca, infekcje oczu, podrażnienia skóry i przebiegowe zębów. Regularne szczepienia i planowane wizyty u weterynarza mogą utrzymać zwierzę wolne od kilku infekcji i chorób.
Temperament
Pomerania jako rasa jest wysoce energiczna, inteligentna i ciekawska. Są chętnymi uczeńmi i czujnymi psami, co czyni je dobrymi psami stróżowymi. Są lojalne wobec swoich opiekunów i stanowią doskonałe towarzystwo dla dzieci i seniorów. Zazwyczaj dobrze dogadają się z członkami rodziny i innymi zwierzętami w domu. Jednocześnie zwierzę wymaga treningu, by pozostawiać kontrolę nad opiekunem. Ta rasa, jeśli nie zostanie wytrenowana we właściwym czasie i dobrze, może stać się dominująca i trudna.