Przewidywana długość życia
W naturze naturalna śmiertelność kontroluje populacje. Kaczka bobwhite (Colinus virginianus) stoi przed wieloma zagrożeniami zależnymi od pory roku, lokalizacji i drapieżników. Roczna śmierć 70–80% populacji zrównoważona jest dużymi legami (9–15 jaj). Maksymalnie 5 lat, ale średnio poniżej roku.
Pogoda
Na północy najwięcej ginie zimą – kaczka bobwhite jest wrażliwa na chłód. Rozproszone pióra zapadają śnieg, który topnieje i zamarza, prowadząc do śmierci. Szczególnie szkodliwe dla populacji południowych nieprzyzwyczajonych do surowych zim. Susze, przelotne deszczce, skoki temperatury skracają życie.
Drapieżnictwo
Grożą: jeżowice, oposy, lisy, szop pracz, norki, wiewiórki. Ptaki drapieżne: jastrzęby, sowy, wrony. Jaja jedzą węże, koty i psy domowe. Szczęśliwie kaczka to tylko jeden z ~100 gatunków ofiar w swoim zasięgu.
Choroby
Kaczki w niewoli wrażliwe na choroby i pasożyty – wysoka śmiertelność. W naturze choroby rzadziej masowe, ale trudno ustalić przyczyny – chore ptaki szybko zjadają padlinożercy.
Łowiectwo – główny czynnik skracający życie (popularna ptactwo polowe). Gospodarowanie łąkami (spalone kontrolowane) drastycznie obniża liczebność. Pestycydy – ogromne straty dla całej fauny, także kaczki bobwhite.