Poród pitbulla – doświadczenie i odpowiedzialność
Obserwacja narodzin to niesamowite przeżycie. Nowe życie zmienia perspektywę na pitbulla i jej rzutek. Znajomość podstaw ABSOLUTNIE KONIECZNA.
Zaufanie – fundament
Najważniejsze PRZED porodem: ZAUFANIE. Suka musi Cię szanować, nie bać się, akceptować Twoje ręce na całym ciele, ZERO agresji. To dotyczy każdej rasy, ale SZCZEGÓLNIE pitbulla (rasa agresywna). Długie przed porodem: buduj komfort z Tobą i miejscem porodu.
Przygotowanie
Suche, czyste ręczniki; alkohol; nożyczki okrągłe, sterylne; bulbka ssąca. Numer weterynarza pod ręką, długopis i papier na czasy między porodami. Komfort w skrzyni porodowej. NIE ingeruj – najlepsza pomoc to NIEPRZESZKADZANIE. Wchodź tylko gdy KONIECZNIE.
Poród
Gdy pierwszy szczeniak wychodzi: pilnuj, by suka zelizna go w kilka sekund, zdejmując pęcherzyk płodowy. Jeśli NIE – zdejmij pęcherzyk z GŁOWY (tylko PO wyjściu). Odsącz usta/nos bulbką, wietrzyj czystym ręcznikiem grzbiet i głowę – stymulacja oddechu, oczyszczenie śluzu. Jeśli suka nie przegryzie pępowinę – przetnij sterilnymi nożyczkami ok. 2,5 cm od pępka. Alkohol na pępowinę. Umyty, wyschnięty szczeniak → do suturek matki, pomóż przyczepić.
Komplikacje
GŁÓWNE ZADANIE: obserwuj matkę pod kątem komplikacji. Napinanie >20 min bez efektu = weterynarz. Szczeniak „utknął” – chwyć za barki, delikatnie ciągnij w dół, GDY MATKA NACISKA. Tylko wtedy! Inaczej uraz. Jeśli matka nie czyści – Ty czyść, stymuluj oddech taraniem ręcznikiem. GŁÓWNIE: NIE PRZESZKADZAJ. Zbyt duża ingerencja przerwie naturalną wiąz. Gdy wszyscy urodzeni i doją (musi nastąpić w kilka godzin max) – wizyta u weterynarza wszechszczeniaków, by sprawdzić, czy wszystko OK.