Hodowla buldogów – mitologia, fakty, ryzyka, terminy, odpowiedzialność

Wielu początkujących myśli, że hodowla buldoga to łatwy zysk. Rzeczywistość: etyczna hodowla wymaga rezerwy finansowej na badania, weterynarza, karmę, urlop w pierwszym tygodniu, awaryjne cesarskie cięcia. Często koszty przewyższają zyski. Bądź świadomy odpowiedzialności.

Powszechne mitologii

Nie można hodować „kiedy chce się”. Bulldog Club of America: nie przed 18. mc życia (wyjątki). Suki >5 lat – tylko z zgody weterynarza. ~95% buldogów rodzi cesarskim cięciem – poród w domu to mit.

Fakty – standard rasy

Psy hodowlane = standard rasy, bez dysplazji, wiśniowatego oka, zaćmy, chorób serca, dobre usposobienie. Po wybraniu pary: czeka się na skok progesteronu, pokrycie. Para musi się „zahaczyć” (tie) min. raz. Hodowcy trzymają psy razem przy hakaniu – by suka nie uciekła (mniejsze ryzyko ciąży, bezpieczeństwo samca). Ciążę ~63 dni. Większość porodów = cesarzew.

Czynniki ryzyka

Opłata za pokrycie, a brak ciąży. Choroby weneryczne (herpes, bruceloza). Wchłanianie płodów, toksyny. Ryzyka przy porodzie: cesarzew >> poród naturalny. Martworody, fading puppy syndrome, wady rozwojowe -> eutanasja. Matka: komplikacje, śmierć, gorączka mleczna.

Cykl pysku

I pysk: 6–12 mc (czasem wcześniej/później). Potem co ~6 mc (duża zmienność). Pysk trwa ~3 tygodnie. Optymalne pokrycie: 5–18 dzień pysku, najczęściej 8–12. Poród: 60–63 dni po pokryciu.

Znaczenie – odpowiedzialność dla rasy

Hodowla buldogów to poważne zadanie, nie impuls. Zdrowie, usposobienie, typ przyszłych buldogów zależy od dzisiejszych decyzji. Wymagana: głęboka wiedza o rasie, rodowodach, wadach, procesie pokrycia i porodzie. Robione dobrze = zdrowe, genetycznie różnorodne buldogi w populacji.