Pochodzące z Anglii, buldog to średniej wielkości, ciężko zbudzony pies z bardzo mięśnistą budową. Niski i kwadratowy. Charakterystyczny wchłonięty nos i podgryzienie dają wygląd „zkiśłej miny”. Skróty skóry nad i pod pyszczem, kolorystyka: płama fawn, biała, szara. Nie najwyżej w rankingu inteligencji, ale cierpliwy i dość łagodny.
Buldog amerykański
Potomek angielskich buldogów sprowadzonych przez imigrantów angielskich i szkotskich. Angielski buldog stał mniej atletyczny po zakazie bęczowania byków (1835). Oryginalna rasa w Ameryce – agresja i siła nadal użyteczne. Buldogi strzegły stad i stada przed drapieżnikami, chroniły rodziny i mienie osadników. Używano też do walk psów.
Buldog francuski
Angielscy krawcy i szewcy, wypędzeni rewolucją przemysłową, zabrali buldoga do Francji (Normandia). Francuski buldog znacznie mniejszy – spekulacje, że przynieśli rasę miniaturową/toy. Zabawni, afekcyjni, znani jako „frenchie”.
Buldog angielski
Potomek mastifów (Azja, nomadzi do Europy). Hodowla na feroctwo i umiejętność walki/trzymania agresywnej zwierzyny. Nazwa od popularnego użytku: psy pomagające w obsłudze byków. Pomagali mężczyźnom zbierać dziki byki, później bęczowanie. Hodowano wchłonięty nos – by mógł chwycić pysk byka i wciąż oddychać.
Inne buldogi
Kilkanaście innych ras buldogów oprócz trzech głównych. Kilka bliskich pokrewnych – pitbull terier, staffordshire terier – czasem klasyfikowanych jako buldogi. Inne popularne: australijski buldog, alapaha blue blood buldog, buldog campeiro (przymorek amerykański południowy, pokrewieństwo z oryginalnym angielskim). Wariacje bliskie angielskiemu: olde english bulldogge, victorian buldog, dorset olde tyme bulldogge.