Historia rasy: American Bulldog
Obie rasy od buldoga drożnego i stróża własności w Anglii. American bulldog zاعم do korzeni po przeprawie Atlantyku z robotniczymi właścicielami. Używany też jako pies „łapiący” (catch dog) na polowaniu i pasterstwie – chwycił za policzek, nos, gardło i trzymał do złapania/zabicia.
Historia rasy: Bokserski
Mimo związku z buldogiem – bokserski to rasa niemiecka. Oprócz moloserów (typu mastif) użyto terierów do ukształtowania typu. Tybetański pies bojowy dodał geny – bokserski polował na dziki, walczyl z psami, byl używany do bawienia bydła. W Niemczech wśród pierwszych ras w policji.
Typy i wygląd
American bulldog: dwa typy (od odrodzenia w 1960). Johnson – masywniejszy, bardziej „bully”. Scott (standard) – smuklejszy, mniej podgryzienie. Dziś wiele krzyżówek typów. Wzrost 56–71 cm. Uszy wiszące/różowe/półpionowe, ogon naturalny. Krótka sierść, większość kolorów dozwolona przy min. 10% bieli.
Bokserski: atletyczne, wyrafinowane ciało, długie przednie nogi nad głęboką klatką. Głębszy „stop” (zainienie między pysk a oczami) niż u buldoga. Uszy często kupowane, ogon kupiony. Wzrost 53–63 cm. Sierść tylko fawn lub brindle, z/bez bieli. Wszyscy bokserscy muszą mieć czarną maskę – niedozwolona u american buldoga.
Przystosowanie jako pies towarzyszący
Obie rasy odważne, obie zazwyczaj dystansowe do obcych. Ale: american bulldog „delikatny i miłujący” z rodziną, bokserski – bardziej energiczny i zabawowy. Ta różnica temperamentu może sprawić, że bokserski nieco lepiej jako pies towarzyszący, choć obie zachowują naturę strażniczą.