Jamniki jorksztyrskie (jamniki) stały się trzecią najpopularniejszą rasą czystej krwi wg American Kennel Club. Mała rasa pełna osobowości – wielki pies w małym ciele.
Temperament
Afekcyjne i lojalne do właścicieli i rodzin. Jeśli wychowane z dziećmi – dobrze się z nimi dogadają. Bez odpowiedniej socjalizacji mogą być agresywne do obcych, innych psów i zwierząt z natury ochronnej. Jak każdy terier, jamnik potrzebuje lidera stada, który jest stanowczy – inaczej sam przejmie tę rolę, co prowadzi do niechcianych zachowań: szczekania i gryzienia. Czuwają i doskonale sprawdzają się jako psy stróżowe.
Trening
Pewne i trudne w treningu, ale przy konsekwencji, cierpliwości i jasnych granicach – uczą się tak samo łatwo jak inne psy. Ze względu na uroczość i mały rozmiar niektórzy właściciele przepuszczają zachowania, które byłyby nieakceptowalne u innego psa: gryzienie, kapanie, brudzenie w domu. Na spacerze jamnik powinien iść obok lub za właścicielem. Jeśli puszczymy go na czele – założy, że to on prowadzi stado.
Ruch
Mimo małego rozmiaru – dużo energii i aktywność. Codzienne spacery lub zabawa w dużym ogrodzie ograniczają niechciane zachowania: szczekanie, gryzienie, chodzenie z boku do boku.
Karmienie
Dieta oparta na suchym karma dla ras małych. Karma dla psów z wrażliwym żołądkiem bywa konieczna – jamniki mają delikatne układy trawienne. Mokra karma możliwa, ale jamniki są narażeni na problemy zębowe z powodu małych paszczy. Kości i zabawki czyszczące zęby i dziąsła są zalecane, jak regularne szczotkowanie lub wizyty u weterynarza.
Pielęgnacja
Regularna pielęgnacja konieczna. Ponieważ jamniki prawie nie sierścią, sierść trzeba skracać co 4–6 tygodni i czesać codziennie, by zapobiec zaplątaniu. Niektórzy właściciele strzyżą sami.
Problemy zdrowotne
Skłonność do: zapalenia oskrzeli, infekcji oczu, słabej tolerancji znieczulenia, delikatnego układu trawiennego. Ze względu na kruche kości: wysuwki kolan, przerzucone dyski, problemy kręgosłupa prowadzące do paraliżu i złamań.