Owczarki niemieckie znane jako psy policyjne, wojskowe i stróżowe. W roli psa rodzinnego cenione za ochronę właściciela i rodziny. Właściciele często widzą swoje psy strażniczące drzwi wejściowe. Popularna i powszechna rasa. Długowłosowy owczarek niemiecki różni się od krótkowłosowego i jest mniej znany.
Rasa uznana
American Kennel Club (AKC) to organ zarządzający w USA uznający rasy. Wpisuje owczarka niemieckiego. Standard AKC opisuje podwójną sierść średniej długości. W wadach sierści: „zbyt długie włosy zewnętrzne” – to odnosi się do długowłosowej odmiany. AKC nie uznaje wariantu długowłosowego, traktując go jako owczarka z wadą.
Długość sierści
Główna różnica – długość włosów. Długowłosowy (long coat) to oryginalny staroświatowy owczarek. Kiedy rasa została uznana w Niemczech przez Rittmeistera von Stephanitza pod koniec XIX w., istniały obie odmiany. Decyzję padła na uznanie tylko krótkowłosowych. To skierowało hodowców na produkcję krótkowłosowych psów. AKC podążył tą drogą w USA – krótsze włosy stały się standardem.
Podsierście
Owczarki niemieckie mają podsierście – daje wodoodporność. Długowłosowe go NIE mają. AKC cytuje ten brak jako jeden z powodów nieuznania. Był też czynnikiem decyzyjnym von Stephanitza – uznawał wodoodporność za kluczową, chcąc psa radzącego sobie w trudnych warunkach.
Temperament i wygląd
Długowłosowe owczarki mają bardziej zrównoważony temperament – może to wyjaśniać, dlaczego częściej są psami towarzyszącymi niż roboczymi. Właściciele mówią, że łatwiej się z nimi dogadać niż z rodzeństwem uznanym przez AKC. Mają prostszy grzbiet i rzadziej cierpią na dysplazję bioder, która plaga standardowych owczarków.