Shetland Sheepdog (Sheltie) – pokrewny i podobny do mniejszego kolicja. Krewny border collie (stare psy pasterskie Szkocji). Sheltie: cechy myśliwskie, czujność na zapachy/dźwięki, łatwy trening. Loajlni wobec właścicieli, ale nieprzewidywalni z dziećmi.
Interakcja z dziećmi
Loajlni do błędu – ochronni. Dobra cecha, ALE: sheltie nie dogadują się z maluchami/małymi dziećmi. Wrażliwi na hałas/ruch (natura pasterska) – gwałtowne dźwięki i ruchy dzieci ich drażnią. Jeśli chcesz sheltie jako psa rodzinnego – poczekaj, aż dzieci wyrosną z wieku malucha (ok. 7 lat).
Dobre cechy
Instynkt ochrony = oddanie właścicielom. Chęć strzeżenia domu = super pies rodzinny. Jeśli do domu z dziećmi >7 lat – sheltie idealny. Obcy na początku z nieufnością, ale posłuszny, łatwy w treningu. Zazwyczaj nieagresyjny.
Złe cechy
Sheltie = szczekają. Natura pasterska = szybkie szczekanie na wszystko (hałas, ruch), chyba że wytrenowane. Chcą zbierać: dzieci, małe zwierzęta na podwórku. Właściciel powinien mieć płot – pies może wędrować.
Warto pamiętać
Przykład przodków pasterskich, ale nie żyją dobrze na zewnątrz. Rozwijają się na farmie, ale potrzebują miejsca w domu do snu/odpoczynku. Nie reagują dobrze na małe dzieci – mogą gryźć lub zamykać się. To nie „zła cecha”, to temperament psa pasterskiego.